Ruch na rzecz Socjaldemokracji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ruch Socjaldemokratyczny
Lider Yannakis Omirou
Data założenia 1969
Ideologia polityczna socjaldemokracja, nacjonalizm, sekularyzm
Poglądy gospodarcze socjaldemokracja
Członkostwo
międzynarodowe
Międzynarodówka Socjalistyczna
Europejska Grupa
Parlamentarna
Partia Europejskich Socjalistów
Obecni posłowie 3 (6,18%)
Obecni eurodeputowani 1 (7,68%)
Strona internetowa
Cypr
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Cypru

Ruch na rzecz Socjaldemokracji, Ruch Socjaldemokratyczny, EDEK (gr. Κινήμα Σοσιαλδημοκρατών, ΕΔΕΚ) – socjaldemokratyczna i nacjonalistyczna partia polityczna na Cyprze[1]. Obecnym liderem partii jest Yannakis Omirou.

Partia ta została założona w 1969 roku przez Vasosa Lyssaridisa a jej działaczami byli początkowo głównie uczestnicy walk grecko-tureckich z 1964 roku. Lyssaridis był osobistym lekarzem i współpracownikiem pierwszego prezydenta Cypru Makariosa III którego to partia popierała. Początkowo ugrupowanie Lyssaridisa przyjęło nazwę Zjednoczonej Unii Demokratycznej Centrum co miało być nawiązaniem do greckiej Unii Centrum prowadzonej przez Jeorjosa Papandreu. Partia przyjęła poglądy trzecioświatowego socjalizmu o radykalnie antyimperialistycznych tendencjach co miało związek z antykolonialną i antybrytyjską rolą cypryjskiej lewicy. Od chwili powstania do lat 80. partia znajdowała się pod ideowym wpływem filozofii naseryzmu, baasizmu, doktryny Muammara al-Kaddafiego a także ruchu 1968 roku. Pomimo lewicowego charakteru partia oficjalnie odrzucała podział na lewicę i prawicę[2]. W polityce zagranicznej partia opowiadała się za uczestnictwem w Ruchu Państw Niezaangażowanych i pozostawała w opozycjo do rządów greckiej junty czarnych pułkowników[3]. Od lat 80. partia stopniowo przekształciła się w partię w stylu europejskiej socjaldemokracji, mimo to nie zrezygnowała jednak z wcześniej wyznaczonego nacjonalistycznego kierunku[4][5][6]. W 2000 roku władze partii podjęły decyzję o zmianie nazwy ugrupowania na Ruch na rzecz Socjaldemokracji a więc obecnie obowiązującej nazwy[7].

W ostatnich wyborach parlamentarnych Ruch Socjaldemokratyczny zdobył 8,91% głosów, co dało mu 5 mandatów w Izbie Reprezentantów. W ostatnich wyborach do Parlamentu Europejskiego uzyskał 9,85% głosów, co dało mu jeden mandat.

Liderzy EDEK[edytuj | edytuj kod]

Wyniki wyborów parlamentarnych[edytuj | edytuj kod]

Ruch Socjaldemokratyczny od chwili swojego powstania bierze udział w każdych wyborach do Izby Reprezentantów. Tylko raz, w roku 1991 nie wprowadził swoich przedstawicieli do parlamentu. W obecnej kadencji w Izbie Reprezentantów zasiada 5 przedstawicieli Ruchu Socjaldemokratycznego.

Wybory Procent głosów Liczba mandatów +/-
1970 13,74% 2 -
1976 9,98% 4 +2
1981 8,17% 3 -1
1985 11,07% 6 +3
1991 ? 0 -6
1996 8,13% 5 +5
2001 6,50% 4 -1
2006 8,91% 5 +1
2011 8,93% 5 ±0
2016 6,18% 3 -2

Wyniki wyborów do Parlamentu Europejskiego[edytuj | edytuj kod]

Ruch Socjaldemokratyczny brał udział w pierwszych wyborach do Parlamentu Europejskiego, w których zajął piąte miejsce z wynikiem 10,79%. EDEK nie uzyskał tym samym żadnego mandat do Parlamentu Europejskiego.

Wybory Procent głosów Liczba mandatów +/-
2004 10,79% 0 -
2009 9,85% 1 +1
2014 7,68% 1 ±0

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrekos Varnava; Christalla Yakinthou (2011). Cyprus: Political Modernity and the Structures of Democracy in a Divided Island. The Oxford Handbook of Local and Regional Democracy in Europe (Oxford University Press). s. 469.
  2. Christophoros Christophorou (2009). The Evolution of Greek Cypriot Party Politics. The Government and Politics of Cyprus (Peter Lang). s. 90.
  3. Christophoros Christophorou (2009). The Evolution of Greek Cypriot Party Politics. The Government and Politics of Cyprus (Peter Lang). s. 89.
  4. Christophoros Christophorou (2009). The Evolution of Greek Cypriot Party Politics. The Government and Politics of Cyprus (Peter Lang). s. 103.
  5. Hayriye Kahveci (2013). Cyprus. The Palgrave Handbook of Social Democracy in the European Union (Palgrave Macmillan). s. 71.
  6. Giorgos Charalambous (2015). The Party Politics of the Problem Resolving Cyprus: New Approaches to Conflict Resolution. I.B. Tauris. s. 50.
  7. Hayriye Kahveci (2013). Cyprus. The Palgrave Handbook of Social Democracy in the European Union (Palgrave Macmillan). s. 71–72.