Rybogryf

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Rybogryf

Rybogryf (gryf morski) – godło heraldyczne, zbliżone wyglądem do gryfa. Rybogryf posiada tułów lwa, orle skrzydła, szpony i głowę oraz lwie uszy, jednak w odróżnieniu od gryfa zamiast tylnych łap ma rybi ogon.

Arthur Charles Fox-Davies i Graham Johnston podają, że rybogryf widniał w herbie śląskiej rodziny Mestich, jak również jednej lub dwóch rodzin pochodzących z Pomorza (w tym drugim przypadku bestia nie miała skrzydeł)[1]..

Rybogryfy heraldyczne, podobnie jak gryfy najczęściej wyobrażone są z otwartym dziobem, zwrócone do prawej strony trzymającego tarczę (prawa strona heraldyczna), z wzniesionymi szponami.

Herbem Rybogryf pieczętowali się Święcowie i Puttkamerowie. Rybogryf występuje najczęściej w heraldyce pomorskiej np. w herbach Darłowa, Sławna.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Arthur Charles Fox-Davies, Graham Johnston: A Complete Guide to Heraldry. Kessinger Publishing, 1909, s. 224. ISBN 1-4179-0630-8.