Ryjoskoczek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ryjoskoczek
Elephantulus[1]
Thomas & Schwann, 1906[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – ryjoskoczek zaroślowy (E. intufi)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd ryjkonosowe
Rodzina ryjkonosowate
Podrodzina Macroscelidinae
Rodzaj ryjoskoczek
Typ nomenklatoryczny

Macroscelides rupestris A. Smith, 1831

Synonimy
  • Nasilio Thomas & Schwann, 1906[2]
  • Elephantomys Broom, 1937[3]
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ryjoskoczek[4] (Elephantulus) – rodzaj ssaka z podrodziny Macroscelidinae w rodzinie ryjkonosowatych (Macroscelididae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w środkowej, zachodniej i południowej Afryce[5][6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała (bez ogona) 94–199 mm, długość ogona 86–167 mm, długość ucha 19–39 mm, długość tylnej stopy 27–54 mm; masa ciała 31–83 g[7]. Wzór zębowy: I C P M (x2) = 40[7].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Elephantulus: gr. ελεφας elephas, ελεφαντος elephantos „słoń”[8]; łac. przyrostek zdrabniający -ulus[9].
  • Nasilio: zdrobnienie łac. nasus „nos”[10]. Gatunek typowy: Macroscelides brachyrynchus A. Smith, 1836.
  • Elephantomys: gr. ελεφας elephas, ελεφαντος elephantos „słoń”[8]; μυς mus, μυος muos „mysz”[11]. Gatunek typowy: †Elephantomys langi Broom, 1937 (= †Elephantulus broomi Corbet & Hanks, 1968).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[5][4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elephantulus, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. a b O. Thomas & H. Schwann. [On mammals collected by Mr. C. H. B, Grant in the Zoutpansberg District of the Transvaal, and presented to the National Collection by Mr. C. D. Rudd]. „Abstract of the Proceedings of the Zoological Society of London”. 33, s. 10, 1906 (ang.). 
  3. R. Broom. On some new pleistocene mammals fromlimestone caves of the Transvaal. „South African Journal of Science”. 33, s. 758, 1937 (ang.). 
  4. a b Nazwy polskie za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 21. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 114. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.)
  6. D.E. Wilson & D.M. Reeder (red.): Genus Elephantulus. W: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-10-30].
  7. a b S. Heritage: Family Macroscelididae (Sengis). W: R.A. Mittermeier & D.E. Wilson (red.): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 8: Insectivores, Sloths and Colugos. Barcelona: Lynx Edicions, 2018, s. 231–234. ISBN 978-84-16728-08-4. (ang.)
  8. a b Jaeger 1944 ↓, s. [1].
  9. Jaeger 1944 ↓, s. 546.
  10. Jaeger 1944 ↓, s. 143.
  11. Jaeger 1944 ↓, s. 141.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]