Rzęsa drobna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Rzęsa drobna
Eendekroos dicht bijeen.JPG
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad jednoliścienne
Rząd żabieńcowce
Rodzina obrazkowate
Podrodzina rzęsowe
Rodzaj rzęsa
Nazwa systematyczna
Lemna minor L.
Sp. pl. 2:970. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Rzęsa drobna (Lemna minor L., syn.: rzęsa mniejsza) – gatunek byliny należący do rodziny obrazkowatych (według systemu Reveala) lub odrębnej rodziny rzęsowatych. Jest jedną z najmniejszych na świecie roślin naczyniowych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie ten kosmopolityczny gatunek występował tylko w Europie i Azji, obecnie jest rozprzestrzeniony na całej kuli ziemskiej – występuje na wszystkich kontynentach (z wyjątkiem Antarktydy). W Polsce jest rośliną pospolitą, występującą na powierzchni zbiorników wodnych.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pęd
Małe okrągłe człony pędowe (średnica do 3 mm), pojedynczy korzeń. Pędy są spłaszczone i kształtem przypominają liście. Skórzaste człony pływają po powierzchni wody. Od góry i z dołu są zielone, dolna ich strona może przybierać fioletową barwę dzięki zawartości antocyjanów, co da się zaobserwować jedynie kiedy wyschnie. Rozmnaża się głównie wegetatywnie przez członkowanie pędów.
Kwiaty
Bardzo zredukowane, bez okwiatu, jednopłciowe. Kwiaty żeńskie składają się tylko z 1 słupka, kwiaty męskie z 2 pręcików. Powstają w zagłębieniu górnej powierzchni członu. Tworzą się jednak bardzo rzadko i przeważnie są płonne. Kwitną w kwietniu, zapylanie głównie przez aerogamię i hydrogamię.
Owoc
Suchy, niepękający. Owoce wraz z całymi roślinami rozsiewane są przez ptaki wodne (zoochoria).
Rzęsa drobna i spirodela wielokorzeniowa w zbiorowisku pleustonowym

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Hydrofit. Występuje w wodach stojących, przeważnie w niedużych zbiornikach wodnych (starorzecza, stawy, sadzawki, doły potorfowe). W wodach płynących tylko przy brzegu wśród roślinności. Roślina nitrofilna, dobrze znosząca zanieczyszczenia ściekami komunalnymi. Najczęściej występuje w wodach o dużej zawartości substancji organicznych (eutroficznych). Uczestniczy w procesie zarastania zbiorników wodnych już od początkowych stadiów. Wytwarza dużą ilość szybko rozkładającej się biomasy, wpływając na eutrofizację wód. Pod wpływem prądów wody i wiatru przemieszcza się, zajmując sąsiednie zbiorniki. Przez jakiś czas po wyschnięciu zbiornika wytrzymuje, wegetując na mokrym dnie. Wytrzymuje zacienienie. Zimuje na dnie zbiornika wodnego, albo wmarznięta w lód. Często tworzy jednogatunkowe skupiska, zarastając powierzchnie wody tak gęstym kożuchem, że nie dopuszcza w ogóle do rozwoju roślinności podwodnej. Rośnie też w zbiorowiskach szuwarowych, zbiorowiskach drobnego pleustonu i innych. Rzadko występuje w zbiorowiskach trzciny pospoliej. Jest gatunkiem charakterystycznym dla zbiorowisk pleustonowych (klasa Lemnetea).

Wielkość rośliny

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina akwariowa hodowana w akwariach.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-06-23].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. František Činčura, Viera Feráková, Jozef Májovský, Ladislav Šomšák, Ján Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01473-2.
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  3. Zbigniew Podbielkowski, Henryk Tomaszewicz: Zarys hydrobotaniki. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 1996. ISBN 83-01-00566-1.
  4. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.