Słubia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Słubia
Ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 30,2 km
Powierzchnia zlewni 177,5 km²
Średni przepływ 0,39 m³/s
Źródło
Miejsce jezioro Białęgi
Ujście
Recypient Odry
Miejsce w Starych Łysogórkach
brak współrzędnych

Słubia - niewielka rzeka na Pomorzu Zachodnim w powiecie gryfińskim, o długości 30,2 km i powierzchni zlewni 177,5 km²[1]. Przepływ miarodajny SNQ obliczony dla przekroju ujściowego wynosi 0,39 m³/s. Wypływa ona z Jeziora Białęgi, wpada zaś do rzeki Odry w rejonie Starych Łysogórek. Większość terenu zlewni Słubi stanowią obszary zalesione. Jedynie obszar ujściowy i niewielka część zlewni biegu środkowego ma charakter niewielkich wzniesień w terenie odkrytym. Na całej swojej długości Słubia nie przyjmuje istotniejszych dopływów. Rzeka przepływa przez szereg jezior, z których największe to Morzycko i Narost[2].

Pierwsza wzmianka odnotowana została w 1337 r. jako Slonitz, od którego prawdopodobnie pochodzi późniejsza nazwa niemiecka Schlaube (1589), Schlibbe (1944).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Odpowiednio 29,6 km oraz 149,4 km² według Edward Rymar: Z dawnych dziejów przyodrzańskiej Nowej Marchii. Chojna: Terra Incognita, 2012, s. 15-18. ISBN 978-83-932245-1-7.
  2. Lokalna Strategia Rozwoju Obszarów Rybackich Stowarzyszenia Rybackiego Pojezierza Myśliborskiego, Szczecin 2011