Słuch absolutny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Słuch absolutny, słuch doskonały – umiejętność zapamiętywania wysokości dźwięków pozwalająca na rozpoznawanie ich bez odwoływania się do dźwięku wzorcowego. Bywa korzystny w zawodzie muzyka, zwłaszcza u grających na instrumentach smyczkowych oraz stroicieli fortepianów[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Aleksandra Bliźniuk: Kilka słów o słuchu absolutnym (pol.). meakultura.pl, 2015-02-03. [dostęp 2018-03-12].