SFP

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Stowarzyszenie Filmowców Polskich (SFP).

SFP (ang. Small Form-factor Pluggable) – standard transceivera, zwany czasami mini-GBIC, ze względu na podobne funkcje co transceiver GBIC, ale mniejsze rozmiary.

Transceivery SFP łączą płytę główną switcha, routera lub innego urządzenia ze światłowodem (jednomodowym lub wielomodowym) albo kablem miedzianym. Wspierają m.in. sieć SONET, Gigabit Ethernetu oraz Fibre Channel.

Transceivery SFP zaopatrzone są w 256-bajtową pamięć EEPROM. Wspierają też funkcje DDM (Digital Diagnostics Monitoring), co umożliwia użytkownikowi monitorowanie parametrów SFP, takich jak optyczna moc na wyjściu, optyczna moc na wejściu czy temperatura.

9 maja 2006 roku opublikowana została specyfikacja transceiverów SFP+, które są ulepszoną wersją transceiverów SFP i umożliwiają prędkość przesyłu danych do 16 Gbit/s.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]