Transceiver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Transceiver 100Base-TX i 100Base-FX
Transceiver ICOM na pasma KF

Transceiver, nadajnik-odbiornik, nadajnikoodbiornik – urządzenie elektroniczne będące zarówno nadajnikiem, jak i odbiornikiem. Oba składniki mają wspólne obwody i umieszczone są w jednej obudowie. Z technicznego punktu widzenia transceiver ma zintegrowaną znaczną liczbę obwodów nadajnika i odbiornika.

Radiooperatorzy mogą łatwo projektować i budować własne urządzenia z obiema funkcjami (nadawania i odbierania). Przykładem transceivera jest radiostacja przenośna dla wojska, służb cywilnych lub służby radioamatorskiej. Radiostacja obywatelska na pasmo 27 MHz (CB-radio) też ma budowę transceivera.

W sieci Ethernet stosuje się różne standardy, na przykład XFP, SFP, XENPAK, GBIC.

Do podobnych urządzeń należą transpondery, transwertery i repeatery.

Termin transceiver pochodzi z wczesnych lat dwudziestych XX wieku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]