Transceiver

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Transceiver 100Base-TX i 100Base-FX
Transceiver ICOM na pasma KF

Transceiver, nadajnik-odbiornik, nadajnikoodbiornikurządzenie elektroniczne będące zarówno nadajnikiem, jak i odbiornikiem. Termin pochodzi z połączenia słów (transmitter i receiver). Oba składniki mają wspólne obwody i umieszczone są w jednej obudowie. Z technicznego punktu widzenia transceiver ma zintegrowaną znaczną liczbę obwodów nadajnika i odbiornika. Termin transceiver pochodzi z wczesnych lat 20 XX wieku.

Radiooperatorzy mogą łatwo projektować i budować własne urządzenia z obiema funkcjonalnościami (nadawania i odbierania). Przykładem transceivera jest radiostacja przenośna dla wojska, służb cywilnych lub służby radioamatorskiej. Radiostacja obywatelska pracująca w zakresie 27 MHz (CB-radio) również zaliczana jest do transceiverów.

W lokalnych sieciach komputerowych opartych o standard Ethernet także stosowane są różne urządzenia działające na zasadzie transceivera – głównie dotyczy to modułów światłowodowych, na przykład: XFP, SFP, XENPAK, GBIC.

Do urządzeń podobnych do transceiverów należą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]