Salafizm

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Salafizm (arab. سلفيةsalafijja od: salaf – "przodkowie") – ruch reformatorski i religijno-polityczny w łonie islamu sunnickiego postulujący "odrodzenie islamu" poprzez "powrót do jego pierwotnych źródeł" tzn. "religii przodków".

Za pioniera salafizmu uważa się Ibn Tajmijję, który potępił współczesne mu filozoficzne i sufickie interpretacje islamu, postulując "powrót do jego pierwotnej formy, oczyszczonej z późniejszych naleciałości"[1]. Termin salafijja odnosi się jednak przede wszystkim do nurtów reformatorskich wewnątrz islamu sunnickiego powstałych w wieku XIX, które nawiązywały do myśli Ibn Tajmijji. Wcześniej jednak jeszcze, bo w wieku XVIII, narodził się postulujący "powrót do pierwotnego islamu" wahhabizm[2]. Z salafizmu wywodzi się XX-wieczny sunnicki, fundamentalizm islamski.

Przypisy

  1. Danecki 1997 ↓, s. 211.
  2. Danecki 1998 ↓, s. 53-54.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 1. Warszawa: "Dialog", 1997. ISBN 83-86483-40-7.
  • Janusz Danecki: Podstawowe wiadomości o islamie. [T.] 2. Warszawa: "Dialog", 1998. ISBN 83-86483-41-5.