Sarajewskie róże

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Sarajewskie róże − masa żywicy[1] z dodatkiem plastiku i zmieszana z czerwoną farbą, którą wypełniono dziury w jezdniach Sarajewa w miejscach, gdzie od eksplozji pocisków zginęły co najmniej trzy osoby[2]. Nazwa pochodzi od przypominającego płatki kwiatów układu bruzd, jaki granaty tworzyły w nawierzchni[3].

Pomysłodawcą projektu skatalogowania śladów po wybchach był pod koniec lat 1990-tych prof. Nedžad Kurto, architekt i artysta, natomiast projekt wypełnienia ubytków czerwoną masą przedstawił poeta, prozaik i scenarzysta filmowy Abdulah Sidran, który przeforsował go dzięki poparciu Timura Numicia. Ostatecznie do projektu wybrano 150 miejsc[2].

Z czasem następowała powolna degradacja róż z powodu słabej jakości materiałów. Po kilkuletnim planowaniu remontu 25 maja 2012 roku minister do spraw weteranów podpisał z wykonawca umowę o rekonstrukcji 12 róż w centrum miasta, a w następnej kolejności wszystkich pozostałych. Przy każdej róży zaplanowano tablicę upamiętniająca ofiary. Projekt rewitalizacyjny zaplanowano zrealizowac do końca 2013 roku[2].

Przypisy

  1. Oblężenie Sarajewa – 20 rocznica (pol.). Historion.pl, 2012-04-06. [dostęp 2014-04-26].
  2. 2,0 2,1 2,2 Justyna Górniak. Sarajewskie róże. „Polityka”. 46/2012 (2883), s. 108−113, 2012-11-14. Polityka Spółdzielnia Pracy. ISSN 0032-3500 (pol.). 
  3. "Biegnij lub spoczywaj w pokoju". Historia Sarajewa (pol.). W: TVN24.pl [on-line]. TVN S.A., 212-04-05. [dostęp 2014-04-26].