Scotty Lago

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Scotty Lago
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1987
Seabrook, USA
Wzrost 185 cm
Debiut w PŚ 14.02 2003, Turyn
(58. miejsce – Big Air)
Pierwsze punkty w PŚ 5.03 2005, Lake Placid (24. miejsce – halfpipe)
Pierwsze podium w PŚ 23.11 2006, Saas-Fee
(1. miejsce – halfpipe)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska olimpijskie
brąz Vancouver 2010 Halfpipe
Puchar Świata (AFU)
FIS Crystal Globe.svg 2. miejsce
2012/2013
Puchar Świata (Halfpipe)
FIS Crystal Globe.svg Mała Kryształowa Kula
2012/2013
Winter X-Games
złoto Aspen 2011 Best Method
srebro Aspen 2009 superpipe
srebro Aspen 2011 superpipe
brąz Aspen 2006 superpipe

Scotty Lago (ur. 12 listopada 1987 w Seabrook) – amerykański snowboardzista, brązowy medalista olimpijski.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej pojawił się 13 grudnia 2001 roku w Mammoth Mountain, gdzie w zawodach FIS Race zajął 54. miejsce w halfpipe'ie. W 2003 roku wystartował na mistrzostwach świata juniorów w Prato Nevoso, gdzie zajął 45. miejsce w tej samej konkurencji.

W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 14 lutego 2003 roku w Turynie, zajmując 58. miejsce w Big Air. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył 5 marca 2005 roku w Lake Placid, zajmując 24. miejsce w halfpipe'ie. Na podium zawodów tego cyklu po raz pierwszy stanął 23 listopada 2006 roku w Saas-Fee, wygrywając rywalizację w tej konkurencji. W zawodach tych wyprzedził Markusa Malina z Finlandii i Japończyka Daisuke Murakamiego. W kolejnych startach jeszcze dwa razy stawał na podium zawodów PŚ: 1 lutego 2013 roku w Park City był drugi, a 14 lutego 2013 roku trzeci w halfpipe'ie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 2012/2013, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej AFU[1], a w klasyfikacji halfpipe'a zdobył Małą Kryształową Kulę.

Największy sukces w karierze osiągnął w 2010 roku, kiedy na igrzyskach olimpijskich w Vancouver w 2010 roku, zdobył brązowy medal w halfpipe'ie. Wyprzedzili go tam tylko jego rodak, Shaun White i Peetu Piiroinen z Finlandii. Był to jego jedyny start olimpijski. Zajął też między innymi dziewiąte miejsce w big air podczas mistrzostw świata w Arosie w 2007 roku. Czterokrotnie zdobywał medale Winter X-Games, w tym złoty w konkurencji Best Method w 2011 roku.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 17 lutego 2010 Kanada Whistler Halfpipe Stany Zjednoczone Shaun White

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Zwycięzca
9. 19 stycznia 2007 Szwajcaria Arosa Big Air Francja Mathieu Crepel
12. 20 stycznia 2007 Szwajcaria Arosa Halfpipe Francja Mathieu Crepel

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Szwajcaria Saas-Fee23 listopada 2006 (halfpipe) – 1. miejsce
  2. Stany Zjednoczone Park City1 lutego 2013 (halfpipe) – 2. miejsce
  3. Rosja Soczi14 lutego 2013 (halfpipe) – 3. miejsce

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Klasyfikacja generalna dyscyplin freestyle (Halfpipe, Slopestyle i Big Air)
  2. Od sezonu 2010/2011 obowiązuje osobna klasyfikacja generalna freestyle

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]