Selewinka pustynna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Selewinka)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Selewinka pustynna
Selevinia betpakdalaensis[1]
Belosludov & Bazhanov, 1939
znaczek pocztowy z Kazachstanu przedstawiający selewinkę
znaczek pocztowy z Kazachstanu przedstawiający selewinkę
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina popielicowate
Podrodzina koszatki
Rodzaj selewinka
(Selevinia)
Belosludov & Bazhanov, 1939
Gatunek selewinka pustynna
Synonimy
  • Selevinia paradoxa Argyropulo & Vinogradov, 1939[2][3]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status none DD.svg
brak danych

Selewinka pustynna[4], dawniej: selewinka[5][6] (Selevinia betpakdalaensis) – słabo poznany gatunek gryzonia z rodziny popielicowatych, jedyny przedstawiciel rodzaju selewinka (Selevinia)[2]. W przeszłości był klasyfikowany w odrębnej, monotypowej rodzinie selewinkowatych (Selemniidae)[5].

Nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

W polskiej literaturze zoologicznej gatunek Selevinia betpakdalaensis był oznaczany nazwą „selewinka”[5][6]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę „selewinka pustynna”, rezerwując nazwę „selewinka” dla rodzaju tych gryzoni[4].

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Selewinka pustynna z wyglądu przypomina mysz. Długość ciała (tułów z głową) do 10 cm, a ogona do 7 cm. W części grzbietowej sierść jest wybarwiona na kolor szary z ciemniejszymi wzorkami, w części brzusznej szara lub biaława. Selewinka ma duże, ruchliwe uszy. Jej zęby mają uproszczoną budowę. Są małe i mają niskie korony[5].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Jest gatunkiem endemicznym zamieszkującym półpustynie Kazachstanu[5].

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Owadożerna, żywi się szarańczakami pustynnymi. Najbardziej aktywna rano i wieczorem, zapada w sen zimowy[5].

Przypisy

  1. Selevinia betpakdalaensis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. 2,0 2,1 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Selevinia betpakdalaensis. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 31 października 2014]
  3. 3,0 3,1 Selevinia betpakdalaensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. 4,0 4,1 Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN w Warszawie, 2015, s. 297. ISBN 978-83-88147-15-9.
  5. 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 Kazimierz Kowalski (redaktor naukowy), Adam Krzanowski, Henryk Kubiak, G. Rzebik-Kowalska, L. Sych: Mały słownik zoologiczny: Ssaki. Wyd. IV. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1991. ISBN 83-214-0637-8.
  6. 6,0 6,1 Zygmunt Kraczkiewicz: SSAKI. Wrocław: Polskie Towarzystwo Zoologiczne – Komisja Nazewnictwa Zwierząt Kręgowych, 1968, s. 81, seria: Polskie nazewnictwo zoologiczne.