Semperoper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Semperoper
Semperoper
Państwo  Niemcy
Kraj związkowy  Saksonia
Miejscowość Drezno
Typ budynku Opera
Położenie na mapie Saksonii
Mapa lokalizacyjna Saksonii
Semperoper
Semperoper
Położenie na mapie Niemiec
Mapa lokalizacyjna Niemiec
Semperoper
Semperoper
Ziemia 51°03′16,23″N 13°44′06,61″E/51,054508 13,735169
Strona internetowa
Galeria: Opera
Opera
Drezno. Pomnik przed Operą
Tarasy Brühla około roku 1870. W głębi pierwszy budynek operowy
Drugi budynek operowy 1880
Opera w ruinie
Wnętrze Semperoper
Opera w wieczornym oświetleniu oraz pomnik konny króla saskiego Jana
Semperoper w nocy
Sala wejściowa Semperoper
Scena Semperoper
Ruiny Semperoper w lipcu 1945
Blok znaczków NRD (1985)
Semperoper podczas powodzi na wiosnę 2005
Foyer opery 1986
Widok z lotu ptaka
Semperoper

Semperoper (pol. Opera Sempera) – opera, znajdująca się w Dreźnie.

Pierwszy budynek operowy[edytuj]

W latach 1838–1841 wzniósł budowniczy Gottfried Semper (1803–1879) królewski teatr dworski w kształcie rotundy wzorowanej na budowlach wczesnego renesansu włoskiego. Budynek przetrwał zaledwie 28 lat – spłonął 21 września 1869.

Tymczasowy budynek teatralny[edytuj]

Już po czterech tygodniach po pożarze rozpoczęto budowę tymczasowego budynku teatralnego. W ciągu sześciu tygodni powstał budynek o 1800 miejscach, który drezdeńczycy nazwali żartobliwie „budą z desek”. 2 grudnia 1869 na otwarcie wystawiono Ifigenię w Taurydzie Goethego.

Drugi budynek operowy[edytuj]

Ze względu na udział w ruchach radykalno–demokratycznych w maju 1849 Gottfriedowi Semperowi zabroniono pobytu na terenie Królestwa Saksonii. Semper opuścił niewdzięczną ziemię saksońską i na emigracji wzniósł m.in. Burgtheater w Wiedniu.

W roku 1871 rozpoczęto budowę nowego gmachu operowego. Przebywający za granicą Semper zgodził się zaprojektować nowy budynek. Budową kierował w latach 1871–1878 jego najstarszy syn Manfred (1838–1913). Budynek otrzymał bogatą dekorację rzeźbiarską. Obok wejścia stanęły postacie Goethego i Schillera, w bocznych wnękach elewacji postacie Szekspira, Sofoklesa, Moliera i Eurypidesa.

Podczas nalotu na Drezno w dniu 13 lutego 1945 budynek został zbombardowany i spalony.

Trzeci budynek operowy[edytuj]

Po wojnie ruiny zabezpieczono prowizorycznie. Dopiero w latach 1968–1976 wykonano prace studialne, przygotowujące do odbudowy.

24 czerwca 1977 wmurowano kamień węgielny. Głównym projektantem odbudowy został Wolfgang Hänsch. Zdecydowano się powiększyć scenę i widownię, by sprostać wymaganiom nowoczesnej techniki teatralnej. Ograniczono liczbę miejsc siedzących do 1300, zapewniając jednak doskonałą widoczność i akustykę.

Przy odbudowie zachowano architekturę według projektu Sempera. Dobudowano nowoczesny budynek, mieszczący salę prób, pomieszczenia pomocnicze i administracyjne.

13 lutego 1985, w czterdziestolecie zburzenia, na otwarcie opery wystawiono Wolnego strzelca Carla Marii von Webera – powtarzając ostatnie przedstawienie sprzed zburzenia w dniu 31 sierpnia 1944.

Po zjednoczeniu Niemiec opera otrzymała oficjalny tytuł „Sächsische Staatsoper” (Saksońska Opera Państwowa).

Podczas powodzi w sierpniu 2002 wezbrane wody Łaby wyrządziły szkody o wartości 27 milionów euro. 9 listopada 2002 opera wznowiła działalność.

W ramach imprez z okazji 800–lecia Drezna odbył się 13 stycznia 2006 pierwszy bal operowy z udziałem 2300 gości w salach operowych i 4000 Drezdeńczyków na Placu Teatralnym.


Linki zewnętrzne[edytuj]