Seutes III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Seutes III
Ilustracja
król trackich Odrysów
Okres od 330 p.n.e.
do ok. 300 p.n.e.
Dane biograficzne
Ojciec Kersobleptes (?)
Żona 1.?,
2. Berenike
Dzieci z pierwszą żoną:
Kotys II,
Rebulas;
z Berenike:
Hebryzelmis,
Teres III,
Sadokos,
Sadalas

Seutes III (gr.: Σεύθης, Seúthes) – król trackich Odrysów w latach 330 – ok. 300 p.n.e. Prawdopodobnie syn Kersobleptesa, króla Odrysów.

Seutes III był tylko królem części Tracji oraz wasalem królestwa Macedonii. Po śmierci Filipa II (359-336) plemiona trackie zbuntowały się przeciw jego synowi Aleksandrowi III Wielkiemu (336-323). Ten wypowiedział wojnę przeciwko im i pokonał plemię Getów i Syrmusa, króla Tryballów. Pozostałe plemiona trackie poddały się i wysłały wojsko by dołączyło do armii macedońskiej.

Około 325 r., po śmierci macedońskiego namiestnika Tracji Zopyriona, Seutes III zbuntował się przeciwko dominacji Macedonii. Bunt został szybko stłumiony przez Antypatra (334-319). W 323 r., po śmierci Aleksandra III Wielkiego, Seutes III ponownie wystąpił. Uderzył na Lizymacha, nowego macedońskiego namiestnika Tracji. Król Odrysów ostatecznie został zmuszony uznać władzę zwierzchnią Lizymacha, która ostatecznie była tylko formalna.

W 320 r. Seuthes III przeniósł królestwo Odrysów do centralnej Tracji i zbudował nową stolicę w Seuthopolis (Kazanłyk). W 313 r. poparł Antygona I Jednookiego w wojnie przeciwko Lizymachowi o królestwo Macedonii. Zajął przełęcze gór Hemus przeciwko jego suzerenowi, ale znowu został pokonany i zmuszony do uległości. Lizymach ogłosił się królem Tracji w 306 r. Ostatecznie zginął w bitwie pod Kuropedion przeciwko Seleukosowi I Nikatorowi w 281 r. Tracja tego samego roku przeszła pod zwierzchność Ptolemeusza Keraunosa.

Seutes III miał zapewne dwie żony oraz sześciu synów. Nieznana pierwsza żona urodziła mu dwóch synów: Kotysa II i Rebulasa, a druga imieniem Berenike czterech: Hebryzelmisa, Teresa III, Sadokosa i Sadalasa. Rebulas jest znany dzięki uzyskanej od Aten inskrypcji honorowej z 331/330 r.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]