Shoulao

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Figurka Shoulao

Shoulao (chin. trad. 壽老, chin. upr. 寿老, pinyin Shòulǎo​) lub Shouxing (chin. trad. 壽星, chin. upr. 寿星, pinyin Shòuxīng) – w mitologii chińskiej bóg długowieczności, zaliczany do triady Fu Lu Shou.

W ikonografii przedstawiany jest jako dobroduszny starzec z wysokim guzowatym czołem, łysą głową i długą brodą. W jednej ręce trzyma laskę, a w drugiej brzoskwinię. Na niektórych wizerunkach przedstawiany jest na grzbiecie czarnego byka lub cętkowanego jelenia, a także w otoczeniu żurawi lub pośród uważanych za symbol długowieczności grzybów lingzhi.

Obrazkami z wizerunkiem Shoulao obdarowywano ludzi starych, życząc im w ten sposób długiego życia.

W taoizmie Shoulao czczony jest pod imieniem Shouxing jako jeden z triady gwiezdnych bóstw i uważany za ducha bieguna południowego, gdzie mieszka w pałacu otoczonym wielkim ogrodem. Utożsamia się go niekiedy z Laozi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolfram Eberhard: Symbole chińskie. Słownik. Kraków: Wydawnictwo Universitas, 2007. ISBN 978-83-242-0766-4.
  • Edward Kajdański: Chiny. Leksykon. Warszawa: Książka i Wiedza, 2005. ISBN 83-05-13407-5.