Siódmaczek leśny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Siódmaczek leśny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd wrzosowce
Rodzina pierwiosnkowate
Rodzaj siódmaczek
Gatunek siódmaczek leśny
Nazwa systematyczna
Trientalis europaea L.
Sp. Pl. 1: 344. 1753

Siódmaczek leśny (syn. s. europejski) Trientalis europaea L., właśc. Lysimachia europaea (L.) U. Manns & Anderb.[2]) – gatunek rośliny należący do rodziny pierwiosnkowatych. Występuje w Ameryce Północnej, Azji i Europie. W Polsce roślina pospolita na niżu, w górach rzadka.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
O wysokości 10-30 cm, naga. Dołem bezlistna, jedynie na szczycie posiada okółek liści.
Trientalis europaea (plumbum).jpg
Liście
W okółku na szczycie łodygi wyrasta tylko kilka eliptycznych lub podługowatych liści o zaostrzonych końcach.
Kwiaty
W środku okółka liści na długich wzniesionych szypułkach wyrastają 1-4 kwiaty. Kielich złożony z 5-9 długich, lancetowatych i zaostrzonych działek. Korona również z 5-9 (najczęściej 6-7) białych, ostro zakończonych płatków, nieco tylko zrośniętych w nasadzie. Pojedynczy słupek o bardzo pękatej zalążni i długiej szyjce zakończonej pałeczkowatym znamieniem, 5-9 (najczęściej 7) pręcików na dość długich nitkach, dołem połączonych błoną.
Owoc
Pękająca klapkami torebka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: lasy szpilkowe, jałowe lasy liściaste, torfowiska, polany. Występuje przeważnie na jałowych glebach i kwaśnej leśnej próchnicy (roślina kwasolubna). Przedsłupne lub równoczesne kwiaty kwitną od maja do czerwca. Roślina samopylna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl.Vaccinio-Piceetea i Ass. Calamagrostio villosae-Piceetum[3].

Trientalis-europaea.JPG

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-12].
  2. Kadereit J. W., Albach D. C., Ehrendorfer F., Galbany-Casals M. i inni. Which changes are needed to render all genera of the German flora monophyletic?. „Willdenowia”. 46, s. 39 – 91, 2016. DOI: http://dx.doi.org/10.3372/wi.46.46105. 
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Olga Seidl, Józef Rostafiński: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.