Siim-Valmar Kiisler

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Siim-Valmar Kiisler
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 listopada 1965
Tallinn
Minister ds. regionalnych Estonii
Okres od 2008
do 2014
Przynależność polityczna IRL
Poprzednik Vallo Reimaa
Minister środowiska Estonii
Okres od 2017
do 2019
Przynależność polityczna IRL
Poprzednik Marko Pomerants
Następca Rene Kokk

Siim-Valmar Kiisler (ur. 6 listopada 1965 w Tallinnie) – estoński polityk, samorządowiec, parlamentarzysta, od 2008 do 2014 minister ds. regionalnych, w latach 2017–2019 minister środowiska.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1984 ukończył szkołę średnią, w 1991 został absolwentem Uniwersytetu Technicznego w Tallinnie. Do 2003 pracował w spółce prawa handlowego Glacier Eesti AS, dochodząc do stanowiska przewodniczącego rady nadzorczej. Od 1999 do 2001 był urzędnikiem w administracji jednej stołecznych dzielnic. W 1999 i w 2003 wybierany do tallińskiej rady miejskiej.

W 2003 uzyskał mandat posła do Zgromadzenia Państwowego X kadencji z ramienia partii Res Publica, który z krótką przerwą wykonywał do 2007. Ze swoim ugrupowaniem przstąpił do nowej formacji pod nazwą Isamaa ja Res Publica Liit. W 2007 został wiceministrem w resorcie gospodarki i łączności kierowanym przez Juhana Partsa. 22 stycznia 2008 objął urząd ministra ds. regionalnych w drugim rządzie Andrusa Ansipa. W 2011 ponownie wszedł w skład Riigikogu. 5 kwietnia tego samego roku po raz drugi stanął na czele resortu spraw regionalnych w trzecim rządzie dotychczasowego premiera[1]. Urząd ten sprawował do marca 2014. Zasiadł później także w parlamencie XIII kadencji.

W czerwcu 2017 powrócił w skład estońskiego rządu, obejmując u Jüriego Ratasa stanowisko ministra środowiska[2]. Urząd ten sprawował do kwietnia 2019.

Siim-Valmar Kiisler jest żonaty, ma trzech synów i córkę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peaministrikandidaat esitab riigipeale uue valitsuse koosseisu (est.). valitsus.ee, 5 kwietnia 2011. [dostęp 5 kwietnia 2011].
  2. Four new ministers sworn in (ang.). err.ee, 12 czerwca 2017. [dostęp 14 czerwca 2017].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]