Jüri Ratas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Jüri Ratas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

2 lipca 1978
Tallinn

Premier Estonii
Okres

od 23 listopada 2016
do 26 stycznia 2021

Przynależność polityczna

Estońska Partia Centrum

Poprzednik

Taavi Rõivas

Następca

Kaja Kallas

Burmistrz Tallinna
Okres

od listopada 2005
do kwietnia 2007

Przynależność polityczna

Estońska Partia Centrum

Poprzednik

Tõnis Palts

Następca

Edgar Savisaar

Odznaczenia
Order Księcia Jarosława Mądrego II klasy

Jüri Ratas (ur. 2 lipca 1978 w Tallinnie[1]) – estoński polityk, od 2016 do 2023 przewodniczący Estońskiej Partii Centrum, w latach 2005–2007 burmistrz Tallinna, w latach 2016–2021 premier Estonii, poseł do Riigikogu i jego przewodniczący w latach 2021–2023.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Uniwersytetu Technicznego w Tallinnie, w 2000 uzyskał licencjat, a w 2002 magisterium z ekonomii. Studiował następnie prawo na Uniwersytecie w Tartu, a w 2007 na macierzystej uczelni podjął studia doktoranckie[2].

W latach 1996–1998 pracował jako analityk rynku w przedsiębiorstwie ANR Amer Nielsen Eesti OÜ, od 1997 do 1999 był analitykiem na Uniwersytecie w Tartu, następnie kierował prywatnym przedsiębiorstwem. Pracował później w estońskim związku koszykarskim (2001–2002) i tallińskim magistracie jako doradca ds. ekonomicznych (2002–2003)[2]

W 2000 przystąpił do Estońskiej Partii Centrum[1]. W latach 2003–2004 i w 2005 pełnił funkcję zastępcy burmistrza Tallinna[2], następnie do 2007 sprawował urząd burmistrza estońskiej stolicy. W wyborach w 2007 po raz pierwszy uzyskał mandat posła do Riigikogu. W 2011, 2015, 2019 i 2023 ponownie był wybierany do Zgromadzenia Państwowego[3][4][5].

Od 2007 do 2016 był drugim wiceprzewodniczącym parlamentu. W listopadzie 2016 został nowym przewodniczącym centrystów, zastępując na tej funkcji Edgara Savisaara, założyciela i wieloletniego lidera partii[6]. 23 listopada 2016, po rozpadzie koalicji tworzącej drugi rząd Taaviego Rõivasa, został kolejnym premierem Estonii, stając na czele nowego gabinetu, utworzonego przez centrystów, socjaldemokratów oraz partię Związek Ojczyzny i Res Publica[7].

Stanowisko premiera utrzymał także po wyborach w 2019. Jego centryści podpisali umowę koalicyjną z współrządzącą Isamaa oraz z opozycyjną dotąd narodowo-konserwatywną EKRE[8]. 17 kwietnia Riigikogu powierzyło mu misję utworzenia nowego rządu[9], który został powołany tydzień później przez prezydent Kersti Kaljulaid[10][11] i rozpoczął urzędowanie po zaprzysiężeniu 29 kwietnia 2019.

13 stycznia 2021 podał się do dymisji z funkcji premiera. Nastąpiło to w związku z postępowaniem dotyczącym korupcji, którym objęto m.in. sekretarza generalnego centrystów i doradczynię ministra finansów[12][13]. Zakończył urzędowanie 26 stycznia 2021, gdy zaprzysiężony został współtworzony przez jego ugrupowanie rząd liderki Estońskiej Partii Reform Kai Kallas[14].

W marcu 2021 został wybrany na nowego przewodniczącego estońskiego parlamentu[15]. Funkcję tę pełnił do końca kadencji w 2023, w kwietniu tegoż roku ponownie został drugim wiceprzewodniczącym Riigikogu[16]. We wrześniu 2023 na funkcji przewodniczącego centrystów zastąpił go Mihhail Kõlvart[17]. W styczniu 2024 Jüri Ratas przeszedł do centroprawicowej partii Isamaa[18].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Profil na stronie Riigikogu. [dostęp 2015-07-30]. (est.).
  2. a b c Jüri Ratas. tallinn.ee. [dostęp 2014-04-10]. (ang.).
  3. Riigikogu liikmed hetkeseisuga. rk2015.vvk.ee, 2 marca 2015. [dostęp 2015-03-02]. (est.).
  4. Elected members of the Riigikogu. rk2019.valimised.ee, 4 marca 2019. [dostęp 2019-03-04]. (ang.).
  5. Elected members of the Riigikogu. rk2023.valimised.ee, 6 marca 2023. [dostęp 2023-03-06]. (ang.).
  6. Kazimierz Popławski: Jüri Ratas nowym liderem Estońskiej Partii Centrum. przegladbaltycki.pl, 5 listopada 2016. [dostęp 2016-11-06].
  7. Valitsus andis ametivande. err.ee, 23 listopada 2016. [dostęp 2016-11-23]. (est.).
  8. Gallery: Centre, EKRE, Isamaa coalition deal signed into being. err.ee, 8 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-08]. (ang.).
  9. Riigikogu backs Centre-EKRE-Isamaa coalition, Ratas to remain PM. err.ee, 17 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-08]. (ang.).
  10. New Estonian government appointed to office by Kaljulaid. bnn-news.com, 25 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-28]. (ang.).
  11. Kazimierz Popławski: Estonia ma nowy rząd. Jüri Ratas ponownie premierem. przegladbaltycki.pl, 24 kwietnia 2019. [dostęp 2019-04-28].
  12. Jüri Ratas resigns as prime minister following loan scandal. err.ee, 13 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-13]. (ang.).
  13. Premier Estonii podał się do dymisji w związku z aferą korupcyjną. gazetaprawna.pl, 13 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-13].
  14. Gallery: Kaja Kallas’ government takes oath of office. err.ee, 26 stycznia 2021. [dostęp 2021-01-26]. (ang.).
  15. Ratas: I can balance Riigikogu speaker, Center Party leader roles. err.ee, 19 marca 2021. [dostęp 2021-03-26]. (ang.).
  16. Eesti 200 leader Lauri Hussar elected Riigikogu speaker. err.ee, 10 kwietnia 2023. [dostęp 2023-04-10]. (ang.).
  17. Keskerakond valis uueks juhiks Mihhail Kõlvarti. err.ee, 10 września 2023. [dostęp 2023-09-27]. (est.).
  18. Jüri Ratas leaves Center Party to join Isamaa. err.ee, 29 stycznia 2024. [dostęp 2024-02-17]. (ang.).
  19. Указ Президента України № 734/2022 Про нагородження орденом князя Ярослава Мудрого. president.gov.ua, 21 października 2022. [dostęp 2024-02-13]. (ukr.).