Skakuszka długoogonowa
Notomys longicaudatus[1] | |||
(Gould, 1844) | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Infrarząd | |||
Nadrodzina | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
skakuszka długoogonowa | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() |
Skakuszka długoogonowa[5] (Notomys longicaudatus) – gatunek wymarłego gryzonia z rodziny myszowatych (Muridae), występujący dawniej endemicznie w Australii.
Znany z nielicznych okazów, ostatnie znalezione zostały na Terytorium Północnym w 1901 roku. Występował w Australii Zachodniej i na Terytorium Północnym[2][4]. Szczątki kostne znajdywano również w Australii Południowej[6]. Zamieszkiwał suche i półpustynne tereny porośnięte akacją i eukaliptusem oraz niskie zarośla[4]. Stosunkowo duży gryzoń z rodzaju Notomys osiągający masę ciała 100 g[7] i długim ogonie.
W Australii zwierzę jest nazywane angielską nazwą long-tailed hopping mouse oraz aborygeńską nazwą koolawa[8]. W wydanej w 2015 roku przez Muzeum i Instytut Zoologii Polskiej Akademii Nauk publikacji „Polskie nazewnictwo ssaków świata” gatunkowi nadano nazwę skakuszka długoogonowa[5].
Biologia i ekologia tego gatunku słabo poznana. W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii EX (wymarły)[4]. Nie są znane przyczyny wymarcia tego ssaka, prawdopodobnie mogło to być związane ze sprowadzeniem do Australii kotów i lisów[4][7].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Notomys longicaudatus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Notomys longicaudatus. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 12 grudnia 2009]
- ↑ Notomys longicaudatus (Gould, 1844). Australian Biological Resources Study. [dostęp 2009-12-12]. (ang.).
- ↑ a b c d e A.A. Burbidge , J. Woinarski , Notomys longicaudatus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2015, wersja 2015.1 [dostęp 2015-07-01] (ang.).
- ↑ a b Systematyka i nazwy polskie za: Włodzimierz Cichocki, Agnieszka Ważna, Jan Cichocki, Ewa Rajska, Artur Jasiński, Wiesław Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 26. ISBN 978-83-88147-15-9.
- ↑ A.C. Robinson, C.M. Kemper, G.C. Medlin, C.H.S. Watts. The rodents of South Australia. „Wildlife Research”. 27 (4), s. 379–404, 2000. DOI: 10.1071/WR97044.
- ↑ a b LONG-TAILED HOPPING-MOUSE Notomys longicaudatus. Threatened Species of the Northern Territory. [dostęp 2009-12-12]. (ang.).
- ↑ Indigenous and exotic non-marine mammals of Australia (excluding External Territories). Ministerstwo Środowiska Australii. [dostęp 2021-02-08]. (ang.).