Skala lidyjska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skala lidyjska grecka – jedna z trzech skal muzycznych używanych w starożytnej Grecj. Jej nazwa pochodzi od plemienia Lidów.

Jest skalą siedmiostopniową. Charakterystyczną jej cechą jest opadający kierunek dźwięków. Jedynie tym różni się od używanej obecnie skali durowej, budowanej z dołu do góry. Skala lidyjska dzieli się na tetrachordy. Tetrachord diatoniczny lidyjski zbudowany jest kolejno z: sekundy małej, sekundy wielkiej, sekundy wielkiej.

Ma dwie skale poboczne: hypolidyjską i hyperlidyjską.

Skala lidyjska grecka.png

Rys. Grecka skala lidyjska.

W średniowieczu skalą lidyjską była nazywana skala zaczynająca się od dźwięku f.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zasady muzyki. Franciszek Wesołowski. Kraków: PWN, 1986, s. 141. ISBN 83-224-0250-3. (pol.)
  • Encyklopedia muzyki. Andrzej Chodkowski (red.). Warszawa: PWN, 1995, s. 323–325. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • Jerzy Habela: Słowniczek muzyczny. Warszawa: PWM, 1968, s. 182. ISBN 83-01-11390-1. (pol.)
  • The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. S. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)