Skarbnik

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Skarbnik – osoba powołana do strzeżenia i opiekowania się skarbem[1].

W dawnej Polsce tytuł skarbnika był tylko honorowym urzędem ziemskim, natomiast ministrami finansów byli podskarbiowie (nadworni, koronni, litewscy, pruscy)[1].

Współcześnie skarbnik to główny księgowy jednostki samorządu terytorialnego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]