Skrętność (fizyka cząstek elementarnych)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Skrętnośćwielkość fizyczna używana w fizyce cząstek elementarnych, oznacza rzut wektora spinu (wewnętrznego momentu pędu) na kierunek ruchu cząstki:

h = \vec J\cdot \hat p,\qquad \hat p = \vec p / |\vec p|.

Zgodnie z zasadami mechaniki kwantowej rzut wektora momentu pędu na dowolną oś jest skwantowany i może przyjmować tylko wartości z pewnego dyskretnego zbioru.

Pojęcie skrętności stosowane jest przede wszystkim do fermionów, czyli cząstek o wartości spinu równej 1/2, takich jak np. elektron. Skrętność może być dodatnia (+\hbar/2) – cząstka jest wtedy nazywana "lewoskrętną" lub ujemna (-\hbar/2) – cząstka jest wtedy "prawoskrętna". Skrętność cząstki odgrywa rolę w oddziaływaniach słabych, uczestniczą w nich tylko lewoskrętne fermiony i prawoskrętne antyfermiony.

Dla bezmasowych cząstek o spinie 1/2, skrętność jest równoważna operatorowi chiralności pomnożonemu przez \hbar/2. Dla bardzo lekkich cząstek równość ta jest dobrym przybliżeniem.