Skunksowiec patagoński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Skunksowiec patagoński
Conepatus humboldtii[1]
J.E. Gray, 1837[2]
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

drapieżne

Rodzina

skunksowate

Rodzaj

skunksowiec

Gatunek

skunksowiec patagoński

Podgatunki
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Skunksowiec patagoński[4], surillo patagoński, skunks patagoński[5] (Conepatus humboldtii) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny skunksowatych.

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Rewizja taksonomiczna w oparciu o analizy morfologiczne, molekularne i kolor sierści przeprowadzona w 2013 roku, wykazała że Conepatus chinga i C. humboldtii są konspecyficzne, a ponieważ C. chinga został opisany jako pierwszy, to ta nazwa powinna być ważną nazwą tego gatunku[6].

Występowanie i biotop[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec patagoński występuje w południowej Argentynie i przyległej do niej części Chile[3][7]. Zamieszkują trawiaste i zakrzewione tereny skalistych wychodni do wysokości 200-700 m n.p.m. Spotykane również w pobliżu siedlisk ludzkich (domy, budynki)[8].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Podstawowe dane (samce większe od samic)
Długość ciała 50-60 cm
Długość ogona 15-18 cm
Masa ciała 1,1-4,5 kg
Dojrzałość płciowa 10-11 miesięcy
Ciąża 9 tygodni
Liczba młodych
w miocie
3-7

Wygląd[edytuj | edytuj kod]

Średniej wielkości ssak. Nogi są stosunkowo krótkie i grube. Łapy uzbrojone w długie pazury, służące do kopania w ziemi. Długi pysk o krótkich, zaokrąglonych uszach i nagim nosie. Sierść koloru czarnego. Po bokach ciała biegną białe paski, które łączą się ze sobą na czole. Gruby, puszysty ogon[9][8]. Posiada gruczoł zapachowy, wydzielający cuchnącą ciecz. Samica posiada 3 pary sutek.

Tryb życia[edytuj | edytuj kod]

Prowadzi samotniczy i głównie nocny tryb życia. Poszczególne areały osobnicze nakładają się na siebie i wynoszą 9,7-16,4 ha[8][3]. W dzień odpoczywają w skalistych jamach, do których nie powracają w ciągu dnia. Porozumiewają się głównie poprzez gesty ciała[8].

Okres godowy i rozrodczy trwa prawdopodobnie w lutym i marcu. Po ciąży trwającej 9 tygodni samica rodzi 3-7 młodych (najczęściej 5). Młode odstawiane są od mleka, kiedy zaczną przyjmować regularny pokarm. Dojrzałość płciową uzyskują prawdopodobnie między 10 a 11 miesiącem życia[8].

Skunksowiec patagoński odżywia się głównie owadami, które latem mogą stanowić 81,6% jego diety[10]. W okresie jesienno-zimowym pokarm uzupełnia małymi ssakami, padliną i owocami[8].

Podgatunki[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się 3 podgatunki[7][1]:

  • C. humboldtii castaneus
  • C. humboldtii humboldtii
  • C. humboldtii proteus

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Skunksowiec patagoński ma niewielu wrogów. Polują na niego najprawdopodobniej niektóre patki drapieżne lub sowy[8].

Zagrożenie i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (niższego ryzyka)[3]. Gatunek ten jest objęty konwencją waszyngtońską CITES (załącznik II)[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Conepatus humboldtii, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.E. Gray. Description of some new or little known Mammalia, principally in the British Museum Collection. „Magazine of Natural History”. New Series. 1, s. 581, 1837 (ang.). 
  3. a b c d L. Emmons, M. Schiaffini, J. Schipper, Conepatus chinga, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] [dostęp 2019-06-26] (ang.).
  4. W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 162. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.)
  5. Zwierzęta: encyklopedia ilustrowana. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005. ISBN 83-01-14344-4.
  6. M.I. Schiaffini, M. Gabrielli, F.J. Prevosti, Y.P. Cardoso, D. Castillo, R. Bo, E. Casanave & M. Lizarralde. Taxonomic status of southern South American Conepatus (Carnivora: Mephitidae). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 167 (2), s. 327–344, 2013. DOI: 10.1111/zoj.12006 (ang.). 
  7. a b Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Conepatus humboldtii. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 14 czerwca 2009]
  8. a b c d e f g Shaw Weylan: Conepatus humboldtii (ang.). Animal Diversity Web. [dostęp 2009-06-14].
  9. Humboldt's Hog-nosed Skunk (Conepatus humboldtii) (ang.). Lioncrusher's Domain. [dostęp 2009-06-14].
  10. Sonia C. Zapata, Alejandro Travaini, Rolando Martínez-Peck. Seasonal feeding habits of the Patagonian hog-nosed skunk Conepatus humboldtii in southern Patagonia. „Acta Theriologica”. 46 (1), s. 97-102, Marzec 2001. 
  11. Appendices I, II and III of CITES (ang.). cites.org, 12 czerwca 2013. [dostęp 2013-07-03].