Sobór Świętej Trójcy w Petersburgu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Sobór Świętej Trójcy
Троице-Измайловский собор, Троицкий собор
sobór
Rejestr zabytków historii i kultury narodów Federacji Rosyjskiej
Distinctive emblem for cultural property.svg 7810031000[1]
Ilustracja
Sobór Świętej Trójcy (2011)
Państwo  Rosja
Miasto wydzielone  Petersburg
Miejscowość Petersburg
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny
Eparchia petersburska
Wezwanie Trójcy Świętej
Wspomnienie liturgiczne Święto Trójcy Świętej
(niedziela Pięćdziesiątnicy)
Położenie na mapie Petersburga
Mapa lokalizacyjna Petersburga
Sobór Świętej Trójcy
Sobór Świętej Trójcy
Położenie na mapie Rosji
Mapa lokalizacyjna Rosji
Sobór Świętej Trójcy
Sobór Świętej Trójcy
Ziemia59°54′58″N 30°18′21″E/59,916111 30,305833
Strona internetowa

Sobór Świętej Trójcy (ros. Троице-Измайловский собор, Троицкий собор) – prawosławna świątynia w Petersburgu znajdująca się na południe od budynku Admiralicji, przy Izmaiłowskim Prospekcie, niedaleko stacji metra Tiechnołogiczeskij institut.

Historia[edytuj]

Sobór został zbudowany w latach 1828-1835 w rosyjskiej odmianie stylu Empire według projektu architekta Wasilija Stasowa. Wzniesiono go na miejscu wybudowanej w latach 1754-1756 drewnianej cerkwi, która została zniszczona przez powódź w 1824 roku, a następnie rozebrana.

W 1886 roku na placu przed soborem ustawiono Kolumnę Chwały, mającą upamiętniać zwycięstwo Imperium Rosyjskiego nad Imperium Osmańskim w X wojnie rosyjsko-tureckiej.

Po rewolucji październikowej świątynia była wielokrotnie plądrowana. W 1938 roku budynek świątyni definitywnie zamknięto. Komunistyczne władze kraju planowały rozbiórkę soboru, ostatecznie został przerobiony na magazyn. Sobór został zwrócony Rosyjskiej Cerkwi w 1990 roku. Rozpoczęły się wtedy trwające wiele lat prace restauracyjne, mające na celu przywrócenie świątyni (głównie jej wnętrzu) dawnego blasku.

25 sierpnia 2006 roku na rusztowaniach otaczających główną kopułę restaurowanej świątyni wybuchł pożar[2][3]; w jego wyniku uległa ona zawaleniu, natomiast uszkodzone zostały dwie z czterech mniejszych kopuł. Wnętrze budynku zostało w znacznym stopniu zniszczone (udało się jednak uratować ikony, naczynia liturgiczne i inne elementy wyposażenia wnętrza).

Świątynię po pożarze odbudowano, jej otwarcie odbyło się w 2010 roku[4].

Galeria[edytuj]

Przypisy