Sobór św. Mikołaja w Kronsztadzie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sobór św. Mikołaja
Морской собор святителя Николая Чудотворца в Кронштадте
Distinctive emblem for cultural property.svg 7810287003[1]
sobór katedralny
Ilustracja
Sobór św. Mikołaja w Kronsztadzie
Państwo

 Rosja

Miasto wydzielone

 Petersburg

Miejscowość

Kronsztad

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Rosyjski Kościół Prawosławny

Eparchia

petersburska

Wezwanie

św. Mikołaja

Wspomnienie liturgiczne

9/22 maja; 6/19 grudnia

Położenie na mapie Petersburga
Mapa konturowa Petersburga, po lewej znajduje się punkt z opisem „Sobór św. Mikołaja”
Położenie na mapie Rosji
Mapa konturowa Rosji, u góry po lewej znajduje się punkt z opisem „Sobór św. Mikołaja”
Ziemia59°59′31,5″N 29°46′40,4″E/59,992083 29,777889
Strona internetowa
Wnętrze soboru

Sobór św. Mikołaja zwanym Soborem Morskimprawosławna katedra położona w Kronsztadzie, wzniesiona w 1913.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Sobór był budowany w latach 1903–1913 według projektu Wasilija Kosiakowa za pieniądze ofiarowane przez marynarkę wojenną oraz przez wiernych (w stosownej kweście uczestniczył św. Jan Kronsztadzki).

Cerkiew pełniła funkcje liturgiczne do 1927, kiedy została zamieniona w kino im. Maksyma Gorkiego, a po 1956 – w salę koncertową i klub dla żołnierzy służących w twierdzy Kronsztad. W 1974 w soborze otwarto jedną z filii Muzeum Marynarki Wojennej. W 2002 na kopule budynku został ponownie umieszczony krzyż. W 2005 po raz pierwszy od czasu likwidacji w cerkwi odprawiono Świętą Liturgię[2]. 19 kwietnia 2012 patriarcha moskiewski i całej Rusi Cyryl w obecności prezydenta Federacji Rosyjskiej Dmitrija Miedwiediewa dokonał ponownego poświęcenia obiektu[3].

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Sobór Morski został wzniesiony w stylu neobizantyjskim. Jego wysokość wynosi 70 metrów, co czyni z cerkwi najwyższy budynek w Kronsztadzie. Obiekt zbudowany jest z granitu i kolorowej cegły. Wejście do niego prowadzi przez troje drzwi z portalem. Wszystkie okna w świątyni są półkoliste, cerkiew posiada łącznie 11 kopuł zgrupowanych wokół centralnej oraz liczne absydy, mozaiki i płaskorzeźby.

Jednocześnie w nabożeństwie odprawianym w soborze może uczestniczyć 5000 wiernych. Inspiracją dla jego formy była patriarsza katedra Hagia Sophia; obiekt jest rozwinięciem koncepcji architektonicznych, które Kosiakow wykorzystał już przy projekcie innej cerkwi finansowanej przez marynarkę wojenną w Lipawie oraz cerkwi Ikony Matki Bożej „Miłująca” w Petersburgu[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]