Solfatara

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Solfatara na islandzkim wulkanie
Solfatara siarkowa w okolicach Neapolu (Campi Flegrei)

Solfatara – rodzaj ekshalacji wulkanicznych umiarkowanie gorących (o temperaturze 100–300°C). Składają się głównie z przegrzanej pary wodnej, dwutlenku węgla i siarkowodoru, z którego wytrąca się nieraz duża ilość siarki. Zazwyczaj towarzyszą wulkanom drzemiącym i wygasającym. Często traktowane jako odmiana fumaroli.

Solfatara to także otwór, z którego wydobywają się te ekshalacje.

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • W. Jaroszewski (red. naukowy): Słownik geologii dynamicznej, Wydawnictwa Geologiczne, Warszawa 1985, ​ISBN 83-220-0196-7​, s. 229