Spacja niełamiąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kontekst Reprezentacja
HTML  
Windows-1250 0xA0
ISO 8859-1 0xA0
Edytory

Spacja niełamiąca, spacja niełamliwa, spacja niepodzielna – znak spacji wyglądający na ekranie tak samo jak spacja zwykła, lecz nie pozwalający łamać w danym miejscu wiersza tekstu.

Spacja niełamliwa tym się różni od spacji twardej, że gdy znajdzie się w tekście wyjustowanym, ma tę samą szerokość co spacja zwykła, czyli szerokość poprawnie dopasowaną do składu w danym wierszu, natomiast spacja twarda zachowuje zawsze nominalną szerokość spacji zwykłej.

Spację niełamliwą można uzyskać w edytorze tekstu lub programie do składu jedną z dwóch metod: wprowadzając odpowiedni znak spacji niełamliwej lub nadając spacji zwykłej atrybut niedzielenia.

Znak spacji niełamliwej istnieje w programie QuarkXPress co najmniej od wersji 4.0. W InDesignie atrybut niedzielenia wprowadzono od wersji 1.0, ale znak takiej spacji dopiero od wersji 5.0 (CS3).

Zachowanie się spacji zwykłej tak, jakby była spacją niełamliwą, można wywołać również poprzez wstawienie, w odpowiednim miejscu składu, znaku wymuszenia łamania wiersza (tzw. miękki enter), co najczęściej jest czynnością znacznie mniej praktyczną (zaburza algorytmy korekty optycznej, utrudnia wprowadzanie poprawek w tekście).

Zastosowanie spacji niełamliwej[edytuj]

Znak ten znajduje powszechne zastosowanie w profesjonalnym składzie tekstu do pozostawiania w jednym wierszu tak zwanych całostek znaczeniowych, jak również jest stosowany w celach estetycznych. Zakres przestrzegania tej zasady jest uzależniony w praktyce od szerokości składu rozumianej jako liczba znaków w wierszu. W składzie wąskim (np. gazetowym) zasady te są najbardziej poluzowane, w składzie szerokim (np. dziełowym) zasady są stosowane znacznie bardziej rygorystycznie.

Spacja niełamliwa jest wykorzystywana w utrzymywaniu w jednym wierszu, między innymi, następujących elementów tekstu:

  • spójników
  • wyrażeń liczbowych separowanych spacjami, na przykład 1 234 567
  • liczb z jednostkami
  • inicjałów imion z nazwiskami, także skrótów tytułów naukowych, stanowisk i tym podobnych
  • przyimków, zaimków, partykuł, wraz z powiązanymi z nimi wyrazami
  • innych form mogących wyglądać nieestetycznie po rozdzieleniu na dwa wiersze, na przykład pozostawienie na końcu wiersza krótkiego wyrazu zaczynającego zdanie lub przeniesienie do następnego wiersza wyrazu kończącego zdanie; analogicznie przy krótkim wyrazie na początku lub na końcu wyrażenia w nawiasie lub cudzysłowie.