Spacja niełamiąca

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kontekst Reprezentacja
HTML  
Windows-1250 0xA0
ISO 8859-1 0xA0
Edytory

Spacja niełamiąca, spacja niełamliwa, spacja niepodzielna (ang. non-breaking space) – znak spacji, który wygląda na ekranie tak samo, jak spacja zwykła, lecz nie pozwala łamać w danym miejscu wiersza tekstu.

Spacja niełamiąca tym się różni od spacji twardej, że gdy znajdzie się w tekście wyjustowanym, ma tę samą szerokość co spacja zwykła, czyli szerokość poprawnie dopasowaną do składu w danym wierszu – podczas gdy spacja twarda zachowuje zawsze nominalną szerokość spacji zwykłej.

Spację niełamiącą można uzyskać w edytorze tekstu lub programie do składu jedną z dwóch metod: wprowadzając odpowiedni znak spacji niełamiącej lub nadając spacji zwykłej atrybut niedzielenia.

Znak spacji niełamiącej istnieje w programie QuarkXPress co najmniej od wersji 4.0. W InDesignie atrybut niedzielenia wprowadzono od wersji 1.0, ale znak takiej spacji dopiero od wersji 5.0 (CS3).

Zachowanie się spacji zwykłej tak, jakby była spacją niełamiącą, można wywołać również poprzez wstawienie, w odpowiednim miejscu składu, znaku wymuszenia łamania wiersza (tzw. miękki enter), co najczęściej jest czynnością znacznie mniej praktyczną (zaburza algorytmy korekty optycznej, utrudnia wprowadzanie poprawek w tekście).

Zastosowanie spacji niełamiącej[edytuj | edytuj kod]

Znak ten znajduje powszechne zastosowanie w profesjonalnym składzie tekstu do pozostawiania w jednym wierszu tzw. całostek znaczeniowych, jak również jest stosowany w celach estetycznych. Zakres przestrzegania tej zasady jest uzależniony w praktyce od szerokości składu rozumianej jako liczba znaków w wierszu. W składzie wąskim (np. gazetowym) zasady te są najbardziej poluzowane, w składzie szerokim (np. dziełowym) zasady są stosowane znacznie bardziej rygorystycznie.

Spacja niełamiąca jest wykorzystywana w utrzymywaniu w jednym wierszu, między innymi, następujących elementów tekstu:

  • spójników
  • wyrażeń liczbowych separowanych spacjami, np. 1 234 567,89012
  • liczb z jednostkami
  • inicjałów imion z nazwiskami, także skrótów tytułów naukowych, stanowisk itp.
  • przyimków, zaimków, partykuł itp. wraz z powiązanymi z nimi wyrazami
  • innych form mogących wyglądać nieestetycznie po rozdzieleniu na dwa wiersze, np. pozostawienie na końcu wiersza krótkiego wyrazu zapoczątkowującego zdanie lub przeniesienie do następnego wiersza wyrazu kończącego zdanie; analogicznie przy krótkim wyrazie na początku lub na końcu wyrażenia w nawiasie lub cudzysłowie.