Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku
Ilustracja
Państwo

 Polska

Miejscowość

Sanok

Adres

ul. Stanisława Konarskiego 10
38-500 Sanok (Śródmieście)[1]

Data założenia

1965

Dyrektor

Robert Dudek

Położenie na mapie Sanoka
Mapa konturowa Sanoka, w centrum znajduje się punkt z opisem „Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku”
Położenie na mapie powiatu sanockiego
Mapa konturowa powiatu sanockiego, u góry znajduje się punkt z opisem „Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku”
Ziemia49°33′16,8″N 22°12′11,6″E/49,554667 22,203222
Strona internetowa

Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Sanoku – placówka oświatowa z siedzibą w Sanoku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwotnie budynek stanowił koszary wojskowe c. i k. armii[2][3] (określane jako koszary „na stawisku”[4]). Na przełomie XIX/XX budynek był pod numerem konskrypcyjnym 211[5]. W okresie II Rzeczypospolitej w budynku podjęła działalność Szkoła (Męska) im. Grzegorza z Sanoka od roku szkolnego 1929/1930[6][7] (zwyczajowo była określana jako „Szkoła na Stawiskach”[8][9]). W 1931 szkoła działała w budynku pod adresem ul. Stanisława Konarskiego 8[10]. W tym czasie w budynku funkcjonowała także Szkoła Handlowa[11].

Po zakończeniu II wojny światowej w budynku zaczęła działać Męska Publiczna Szkoła Powszechna im. Grzegorza z Sanoka[12]. W 1960 szkoła została przeniesiona do nowej siedziby przy ulicy Jana Kochanowskiego 2 w dzielnicy Błonie, na gruntach darowanych przez Zdzisława Beksińskiego i Rogowskiego[12] (później stworzono tam Gimnazjum Nr 1 im. Grzegorza z Sanoka w Sanoku[13]).

W 1965 do budynku został przeniesiony internat Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego w Sanoku (założonego w 1961 jako Państwowy Zakład Wychowawczy)[14]. W Ośrodku kształcenie otrzymują dzieci z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim, umiarkowanym, znacznym, głębokim, z autyzmem[15].

W okresie PRL w budynku podjęło działalność schronisko młodzieżowe w ramach Zakładu Wychowawczego[16]. W obiekcie funkcjonuje także Szkolne Schronisko Młodzieżowe[17].

Na przełomie XX/XXI wieku dyrektorem SOSW była Anna Sieczkowska[18].

W 2017 zostało zarejestrowane Stowarzyszenie „Bądźmy Razem” przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczy w Sanoku[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Lokalizacja ośrodka. sosw.sanok.pl. [dostęp 2016-05-26].
  2. Krystyna Chowaniec: W latach powojennych. Trudne lata powojenne. W: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków: Secesja, 1995, s. 855. ISBN 83-86077-57-3.
  3. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 45. ISBN 978-83-935385-7-7.
  4. Z Rady Miejskiej. „Gazeta Sanocka”. Nr 106, s. 3, 11 kwietnia 1897. 
  5. Alojzy Zielecki, Budownictwo i gospodarka komunalna, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 398.
  6. Wojciech Sołtys: Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925-1939). W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 13, 16, 21. ISBN 83-903469-0-7.
  7. Waldemar Bałda: Sowa i bocian. Opowieść o Posadzie Olchowskiej – III dzielnicy Miasta Sanoka. Kraków: AB Media, 2012, s. 46. ISBN 978-83-935385-7-7.
  8. Wojciech Sołtys: Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925-1939). W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 20–21. ISBN 83-903469-0-7.
  9. Tadeusz Hoff: Wspomnienia Sybiraka. Rzeszów: Libri Ressovienses, 1999, s. 220. ISBN 83-87799-03-3.
  10. Akta miasta Sanoka. Wykaz ulic i mieszkań w mieście Sanoku 1931 r. (zespół 135, sygn. 503). AP Rzeszów – O/Sanok, s. 62.
  11. Wojciech Sołtys: Dwuletnia Szkoła Handlowa – Gimnazjum Kupieckie (1925–1939). W: Księga pamiątkowa szkół ekonomicznych w Sanoku 1925-1995. Sanok: 1995, s. 21. ISBN 83-903469-0-7.
  12. a b Krystyna Chowaniec: W latach powojennych. Szkoły podstawowe. Szkoła Podstawowa nr 1. W: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków: Secesja, 1995, s. 865. ISBN 83-86077-57-3.
  13. Kontakt. g1sanok.edupage.org. [dostęp 2016-05-26].
  14. Historia ośrodka. sosw.sanok.pl. [dostęp 2016-05-26].
  15. Cele i zadania Ośrodka. sosw.sanok.pl. [dostęp 2016-05-26].
  16. Stanisław Kłos: Województwo rzeszowskie. Przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1969, s. 341.
  17. Szkolne Schronisko Młodzieżowe – Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy. soswsanok.spanie.pl. [dostęp 2016-05-26].
  18. Czesław Skrobała. Doceniono pedagogów. „Tygodnik Sanocki”. Nr 45 (521), s. 3, 9 listopada 2001. 
  19. Stowarzyszenie „Bądźmy Razem” przy Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczy w Sanoku. krs-online.com.pl. [dostęp 2019-06-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]