Alojzy Zielecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Alojzy Zielecki
Data i miejsce urodzenia 22 marca 1933
Ulucz, Polska
Zawód, zajęcie historyk
Tytuł naukowy doktor habilitowany
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Alojzy Zielecki (ur. 22 marca 1933 w Uluczu) – polski historyk.

Jako uczeń Liceum Pedagogicznego w Sanoku 9 czerwca 1952 został wybrany na Zlot Młodych Przodowników – Budowniczych Polski Ludowej w Warszawie[1]. Uzyskał tytuł naukowy doktora habilitowanego zakresie historii. Dwukrotnie pełnił funkcję prodziekana i czterokrotnie dziekana na Wydziale Socjologiczno-Historycznym Uniwersytetu Rzeszowskiego, kierownik Zakładu Dydaktyki Historii UR (do 2005 r.), rzeczoznawca Ministerstwa Edukacji Narodowej i Sportu w zakresie szkolnych podręczników historii. Redaktor prac zbiorowych Metodologiczne i dydaktyczne problemy historii regionalnej.

Specjalizuje się w badaniach źródłowych, dziejach miast galicyjskich oraz studiami dotyczącymi ruchu niepodległościowego w tym organizacjami paramilitarnymi na ziemiach polskich przed I wojną światową.

Profesor Alojzy Zielecki ukończył Liceum Pedagogiczne w Sanoku w 1953, następnie rozpoczął studia historyczne w krakowskiej Wyższej Szkole Pedagogicznej. Od 1957 pracował w Liceum Ogólnokształcącym do 1974, a później Technikum Ekonomicznym w Twardogórze. W roku 1973 obronił rozprawę doktorską pt. Efektywność pracy domowej w nauczaniu historii, napisaną pod kierunkiem prof. dra hab. Tadeusza Słowikowskiego. Od 1974 pracował w Rzeszowie, na stanowisku adiunkta w WSP. Od 1983 doktor habilitowany, rozprawa pt. Struktura treści a myślenie historyczne. Od 1989 przewodniczący Komisji Dydaktycznej Zarządu Głównego PTH.

Wypromował ponad trzystu magistrów oraz czterech doktorów. Nagrody i odznaczenia m.in. odznaką „Zasłużonego dla Województwa Rzeszowskiego”, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (2000)[2], Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

Pradziadek Alojzego Zieleckiego był żołnierzem w armii Księstwa Warszawskiego, następnie pracował w dobrach Krasickich. Ma dwóch synów: Władysława (profesora nadzwyczajnego w Katedrze Technologii Maszyn i Organizacji Produkcji Politechniki Rzeszowskiej[3]) oraz Aleksego (inż. budownictwa).

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Wspomnienia związane z powiatem sanockim w: Wyjście na prostą. Pamiętniki z lat 1944–1969 (wybór prac konkursowych z konkursu tygodnika „Polityka”)[4]
  • Środki dydaktyczne w nauczaniu i uczeniu się historii Rzeszów 1976,
  • Kierowanie pracą domową ucznia w nauczaniu historii Warszawa 1976,
  • Struktura treści a myślenie historyczne Rzeszów 1978,
  • Dydaktyka historii. Poradnik dla studentów Rzeszów 1981,
  • Mapa w nauczaniu historii Warszawa 1984,
  • Role i funkcje podręcznika historii Rzeszów 1984.
  • Sanok. Dzieje miasta. Kraków: Secesja, 1995. ISBN 83-86077-57-3.
    • podrozdziały w rozdziale W epoce autonomii galicyjskiej
  • Przeszłość w szkole przyszłości. 20–22 V 1997. Częstochowa 1997,
  • Praktyczne kształcenie kandydatów na nauczycieli historii Rzeszów 1998,
  • Edukacja historyczna w reformowanej szkole, cz. I–II Kraków 2000
  • Bukowsko w okresie autonomii Galicji [w:] Ojczyzna bliższa i dalsza. Studia historyczne ofiarowane Feliksowi Kirykowi w sześćdziesiąta rocznicę urodzin. Kraków 1993.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]