Spiritus et Sponsa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Spiritus et Sponsa
Ilustracja
Autor

Jan Paweł II

Tematyka

liturgia

Typ utworu

list apostolski

Wydanie oryginalne
Miejsce wydania

Watykan

Język

łacina

Data wydania

2003

Wydawca

Libreria Editrice Vaticana

poprzednia
Rosarium Virginis Mariae
następna
Mane nobiscum Domine

Spiritus et Sponsa (łac.: Duch i Oblubienica) − list apostolski papieża Jana Pawła II z 4 grudnia 2003 z okazji 40. rocznicy ogłoszenia Konstytucji o liturgii świętej Sacrosanctum Concilium.

Treść[edytuj | edytuj kod]

List apostolski przypomina najważniejsze tezy konstytucji Sacrosanctum Concilium ogłoszonej podczas II soboru watykańskiego. Następnie wskazuje na zmiany, jakie zaszły w Kościele katolickim w dziedzinie liturgii w ciągu 40 lat od wydania konstytucji, a także na zagadnienia, które w tym czasie okazały się szczególnie istotne (świętowanie niedzieli, duszpasterstwo liturgiczne). W dalszej części listu papież zarysowuje perspektywy życia liturgicznego Kościoła, zwracając uwagę m.in. na zagadnienie godnego sprawowania liturgii pod przewodnictwem pasterzy i na rolę milczenia jako znaku liturgicznego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Instytut Gość Media, Spiritus et Sponsa, liturgia.wiara.pl, 17 kwietnia 2008 [dostęp 2021-09-28].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]