Sporodochium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Sporodochia paciornicy owocowej (Monilinia fructigena) na owocach śliwy
Sporodochia Monilinia fructigena na gruszce

Sporodochium (l. mn. sporodochia) – u grzybów jest to zbudowana z wielu strzępek struktura, w której w wyniku rozmnażania bezpłciowego wytwarzane są zarodniki typu konidium. Sporodochia występują na powierzchni, kształtem przypominają poduszki. Utworzone są z pseudoparenchymy z wzniesionymi konidioforami, na których powstają konidia[1].

Sporodochia są jednym z rodzajów konidiomu. Występują np. u grzybów z rodzaju Fusarium, czy Tuberculina[1], oraz u wielu pasożytniczych grzybów wywołujących choroby roślin, np. z rodzaju Monilinia. Powstają na zainfekowanych owocach i pędach oraz na pseudosklerotach[2].

Czasami wnętrze sporodochiów wypełnia śluzowata substancja – takie sporodochia nazywane są pionnotami[3].

Sporodochium to jeden z rodzajów konidiomów. Pozostałe to: koremium, pionnot, acerwulus, kupula, pyknotyrium, pyknidium[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Janusz Błaszkowski, Mariusz Tadych, Tadeusz Madej, Przewodnik do ćwiczeń z fitopatologii, Szczecin: Wyd AR w Szczecinie, 1999, ​ISBN 83-87327-23-9
  2. Marek Grabowski: Choroby drzew owocowych. Kraków: Wyd. Plantpress, 1999. ISBN 83-85982-28-0.
  3. Projekt Fusar. Fusarium. [dostęp 2016-06-02].
  4. Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, s. 258, ISBN 978-83-09-01063-0.