Stężenie śmiertelne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nie mylić z: „stężenie pośmiertne”.

Stężenie śmiertelne (ang. lethal concentration, skrót LC) – jedna z metod obiektywnego oznaczania toksyczności związków chemicznych. Wartość LC oznacza takie stężenie związku we wdychanym powietrzu, które powoduje śmierć określonego procentu określonego gatunku zwierząt po określonym czasie wdychania.

W katalogach własności toksycznych związków chemicznych stosuje się oznaczenia typu:

LCXy lub LCX (y)

gdzie:

  • X - oznacza jaki procent zwierząt testowych, które wdychały dane stężenie związku, na skutek tego zdechło,
  • y - oznacza gatunek zwierząt, na których przeprowadzano test.

Na przykład LC50mysz lub LC50 (mysz) oznacza stężenie, przy którym zdechło 50% testowanych myszy.

Wartości LC podaje się najczęściej w gramach lub miligramach na metr sześcienny wdychanego powietrza, ew. w ppm-ach.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]