Stalag XII F

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Stalag XII F (Forbach) niemiecki, nazistowski jeniecki obóz pracy i zagłady oddział więzienny obozu Ban-Saint-Jean w Denting blisko Boulay-Moselle w regionie Lotaryngia, w departamencie Moselle funkcjonujący w okresie od listopada 1940 do sierpnia 1944.

Obok obozu w Struthof na wschodzie Alzacji w którym zginęło 17 000 osób jest największym obozem śmierci we Francji. W obozie tym zginęło ok. 22 tys. jeńców wojennych, głównie ukraińskich żołnierzy Armii Czerwonej.

  • We wrześniu 1943, stan obozu przedstawiał się następująco: 17 524 Francuzów, 312 Belgów, 2623 Polaków, 4923 Jugosłowian oraz 23 623 żołnierzy ZSRR - w sumie 49 015 jeńców. W tej liczbie 41 840 żołnierzy służyło jako robotnicy, natomiast 7175 przebywało w lazaretach.
  • W sierpniu 1944, cały stalag XII-F liczył 29 346 jeńców radzieckich oraz 2804 jeńców pochodzących z Polski. Liczba innych narodowości z tego okresu nie jest znana.

Wewnętrzną ochronę obozu stanowiły oddziały Landesschutzbataillon 433 a następnie Landesschutzbataillon 342.

Obóz zlikwidowano w trzecim kwartale roku 1944, a następnie przeniesiono do Freinsheim w Niemczech.

Po wojnie część masowych grobów została odkryta, a 2919 ciał zmarłych, głównie ukraińskich żołnierzy Armii Czerwonej, ekshumowana i umieszczona w zbiorowej mogile przy drodze w Saint-Martin (Oise).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]