Przejdź do zawartości

Statecznik (oświetlenie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Schemat świetlówki ze statecznikiem indukcyjnym: statecznik (G ) włączony jest szeregowo z rurą wyładowczą (A)

Statecznik – urządzenie elektryczne mające za zadanie ograniczenie natężenia prądu płynącego przez lampę wyładowczą. Ma postać indukcyjnego dławika lub jest układem elektronicznym, który może również pełnić funkcję zapłonnika. Najczęściej zabudowany jest w oprawie lampy, lecz np. niektóre świetlówki kompaktowe mają wbudowany układ stabilizacyjno-zapłonowy.

Konieczność stosowania stateczników wynika z nieliniowej i niejednoznacznej[a] charakterystyki prądowo-napięciowej lamp wyładowczych. Gdy lampa jest zasilana napięciem przemiennym, podczas narastania napięcia, lampa początkowo nie świeci i nie pobiera prądu. Po przekroczeniu pewnej wartości napięcia rozpoczyna się wyładowanie elektryczne, a w związku z pojawieniem się w gazie dużej ilości jonów, następuje szybki wzrost przewodzenia gazu. Przy braku statecznika następowałby wówczas bardzo szybki wzrost przepływającego prądu, powodujący zniszczenie lampy. Statecznik (w najprostszej wersji będący cewką o dużej indukcyjności i niskiej rezystancji) nie dopuszcza do szybkiego wzrostu prądu w czasie od początku wyładowania aż do zmiany polaryzacji napięcia na elektrodach lampy[1], po której zmienia się również kierunek prądu i cykl się powtarza.

  1. ↑ Dla określonej wartości napięcia mogą wystąpić dwa różne prądy (analogicznie, dwa różne napięcia dla tego samego prądu), w zależności od tego, czy rozpoczęło się już wyładowanie – w literaturze angielskiej nazywane jest to dynamic resistance (ujemna rezystancja dynamiczna)

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Czas ten, przy zasilaniu z sieci elektroenergetycznej jest nie większy niż 10 ms dla częstotliwości 50 Hz lub 8,333 ms dla 60 Hz.