Sturtzen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb szlachecki Sturtzen

Sturtzenpolski herb szlachecki z nobilitacji.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis herbu z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Na tarczy dzielonej w pas, w polu górnym, srebrnym, koń wyskakujący w złotej uździe z językiem czerwonym na wierzchu; pole dolne w słup, w polu prawym, złotym, orzeł czarny z językiem czerwonym, w polu lewym, czerwonym, tygiel do topienia metalu, srebrny. Klejnot: między skrzydłami orlimi, z prawej czerwonym, z lewej złotym, koń jak w godle. Labry czerwone, podbite złotem.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Nadany Wilhelmowi, Janowi, Krzysztofowi i Fryderykowi a Sturtzen w lipcu 1579.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Ponieważ herb Sturtzen był herbem własnym, prawo do posługiwania się nim przysługuje tylko jednemu rodowi herbownemu:

  • Sturtzen.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]