Subha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
tasbih (subha)

Subha (arab. سبحة – różaniec) lub tasbih (arab. تسبيح) – muzułmański sznur modlitewny składający się z 33 paciorków lub z trzech części po 33 paciorki, pomagający w wymawianiu wszystkich 99 tzw. atrybutów (imion) Allaha. Subha jest używana niekiedy w czasie modlitwy salat, szczególnie w czasie postu i hadżdżu (pielgrzymki), gdy modlący się muzułmanin wychwala 99 "pięknych imion Boga" (Allaha).

Subha zazwyczaj jest wykonana z drewnianych paciorków, ale także spotyka się także sporządzone z innych materiałów jak np. kości słoniowej. Wyznawcy islamu należący do wahhabitów aprobują ten sposób odmawiania modlitwy, twierdząc, że Mahomet modląc się używał palców prawej ręki, a zatem ich zdaniem każdy muzułmanin powinien modlić się, trzymając subhę w prawej dłoni[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Różaniec w islamie, religie.wiara.pl [dostęp 2019-11-07].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]