Symploka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Symploka (gr. συμπλοκή symplokḗ – „splot”[1][2], łac. complexiō[3]) – figura retoryczna polegająca na połączeniu anafory z epiforą.

Jakżeż ja się uspokoję –
pełne strachu oczy moje
pełne grozy myśli moje
pełne trwogi serce moje
pełne drżenia piersi moje
Jakżeż ja się uspokoję...

St. Wyspiański

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Władysław Kopaliński: symploke. W: Słownik wyrazów obcych i zwrotów obcojęzycznych [on-line]. [dostęp 2018-07-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-30)].
  2. Henry George Liddell, Robert Scott: συμπλοκή (ang.). W: A Greek-English Lexicon [on-line]. [dostęp 2018-07-16].
  3. Charlton T. Lewis, Charles Short: complexĭo (ang.). W: A Latin Dictionary [on-line]. [dostęp 2018-07-16].