Syrrhaptes

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Syrrhaptes[1]
Illiger, 1811[2]
Ilustracja
Przedstawiciele rodzaju – pustynniki tybetańskie (S. tibetanus)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd stepówki
Rodzina stepówki
Rodzaj Syrrhaptes
Typ nomenklatoryczny

Tetrao paradoxus Pallas, 1773

Synonimy
Gatunki
  • S. tibetanus
  • S. paradoxus

Syrrhaptesrodzaj ptaka z rodziny stepówek (Pteroclididae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Eurazji[7].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 40 cm; masa ciała 200–395 g; rozpiętość skrzydeł 60–71 cm[8].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Syrrhaptes: gr. συρραπτος surrhaptos „zszyty”, od συρραπτω surrhaptō „zszyć”, od συν sun „razem”; ῥαπτω rhaptō „szyć”[9].
  • Nematura: gr. νημα nēma, νηματος nēmatos „wątek”; ουρα oura „ogon”[10]. Gatunek typowy: Tetrao paradoxus Pallas, 1773.
  • Heteroclitus: łac. heteroclitus „nieregularny”, od gr. ἑτεροκλιτος heteroklitos „nieregularny”, od ἑτερος heteros „różny”; -κλιτος -klitos „skłonny do”, od κλινω klinō „skłonić”[11]. Gatunek typowy: Tetrao paradoxus Pallas, 1773.
  • Przewalskia: gen. Nikołaj Michajłowicz Przewalski (1839–1888), Armia Imperium Rosyjskiego, podróżnik[12]. Gatunek typowy: Syrrhaptes tibetanus Gould, 1850.
  • Tchangtangia: Changtang, dziki, słabo zaludniony region wysokiego płaskowyżu obejmujący znaczną część północnego Tybetu[13]. Nowa nazwa dla Przewalskia Kozlova, 1945 (nazwa zajęta przez Przewalskia Semonov, 1893 (Coleoptera)).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[14]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Syrrhaptes, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. J.K.W. illiger: Prodromus systematis mammalium et avium: additis terminis zoographicis utriusque classis, eorumque versione germanica. Berolini: Sumptibus C. Salfeld, 1811, s. 243. (łac.)
  3. J. Fischer von Waldheim. La gelinotte, hétéroclite, (tetrao paradoxa Pallasii) présentée comme genre nouveau sous le nom de Némature.. „Mémoires de la Société Impériale des Naturalistes de Moscou”. 3, s. 272, 1812 (fr.). 
  4. L.J.P. Vieillot: Analyse d’une nouvelle ornithologie élémentaire. Paris: Deteville, libraire, rue Hautefeuille, 1816, s. 53. (fr.)
  5. E.W. Kozlova. (On the phylogeny of the Tibetan Sandgrouse). „Doklady Akademii Nauk SSSR”. 51, s. 325-327, 1945 (ros.). 
  6. E.W. Kozlova. (About the phylogeny of the Tibetan Sandgrouse). „Doklady Akademii Nauk SSSR”. Referaty nauchno-issledovatel’skikh rabot. Otdelenie biologicheskikh nauk. Moscow, s. 183, 1947 (ros.). 
  7. F. Gill & D. Donsker: Turacos, bustards, cuckoos, mesites, sandgrouse (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-08-21].
  8. E. de Juana: Family Pteroclidae (Sandgrouse). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 51. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  9. Jobling 2019 ↓, s. Syrrhaptes.
  10. Jobling 2019 ↓, s. Nematura.
  11. Jobling 2019 ↓, s. Heteroclitus.
  12. Jobling 2019 ↓, s. Przewalskia.
  13. Jobling 2019 ↓, s. Tchangtangia.
  14. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Rodzina: Pteroclidae Bonaparte, 1831 - stepówki - Sandgrouse (wersja: 2016-05-22). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-08-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-08-21]. (ang.)