System progresywny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

System progresywny – system penitencjarny powstały w XIX wieku w Anglii i Irlandii, związany z wprowadzeniem klasyfikacji skazanych (płeć, rodzaj popełnionego przestępstwa, stopień demoralizacji, wcześniejsza karalność, zaburzenia osobowości).

Ma charakter dyscyplinarny. Jest systemem poziomów i selekcji. Za pozytywne zachowanie przenoszono na wyższy poziom i odwrotnie. Występuje tu motywowanie do dobrego zachowania.

Wyższy poziom wiązał się z większą ilością przywilejów i swobodą.

Polega na wyróżnieniu trzech faz kary pozbawienia wolności:

  • surowego reżimu – trwający 9 miesięcy – system celkowy
  • ciężkiej pracy, trwał połowę kary – praca w dzień, w nocy izolacja w pojedynczej celi
  • ograniczonego dozoru – praca zarobkowa, brak kar dyscyplinarnych. Okres ten kończył się warunkowym zwolnieniem.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]