Szabes goj

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szabes goj – nie-żyd (goj) - chrześcijanin zatrudniony do wykonywania niezbędnych czynności, które są zakazane Żydom podczas szabatu[1] w żydowskim domu lub bożnicy.

Najczęściej było to ogrzanie pomieszczeń mieszkalnych, podgrzanie pożywienia, zmiana świec w świeczniku itp. Szabes-gojami byli ubodzy chrześcijanie za niewielkie wynagrodzenie, służący nie-żydzi bądź chrześcijańscy sąsiedzi[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mirosław Korolko, Leksykon kultury religijnej w Polsce. Warszawa 1999, s.184.
  2. Janusz R. Kowalczyk: W języku polskim - Szabes-goj. [dostęp 30.10.2010].