Szachy chłopskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szachy chłopskie, zwane inaczej Galą były popularne w XIX wieku w Dithmarschen, małej krainie leżącej w Szlezwiku-Holsztynie położonej pomiędzy Elbą i Eiderem. Zalicza się ją do grupy gier z rodziny szachów, a jedną z jej osobliwości jest to, iż składa się ona ze 100 pól (10x10). Na planszy znajdują się linie w formie krzyża, których przekroczenie przez figurę powoduje, że zmienia się jej sposób poruszania po planszy[1]. Jest to oryginalne i nigdzie niespotykane rozwiązanie.

Przebieg gry[edytuj | edytuj kod]

Podobna do szachownicy plansza składa się ze 100 pól (10x10). Pośrodku są po 2 rzędy krzyżujących się ze sobą pól (rząd 5 i 6), oddzielonych liniami, tworzących krzyż w taki sposób, że w każdym z rogów pola gry powstaje kwadrat, który składa się z 16 pól (4x4).

Każdy z graczy otrzymuje 20 figur:

  • 2 galasy
  • 5 kornasów
  • 5 horsasów
  • 8 kampasów

Celem gry jest zbicie obu nieprzyjacielskich galasów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]