Szapoklak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Szapoklak rozłożony i złożony

Szapoklak (od fr. chapeau claque) – cylinder o specjalnej konstrukcji, pozwalającej na złożenie go na płasko[1], używany przez mężczyzn na przełomie XIX i XX wieku jako element stroju balowego. We Francji, gdzie był również nazywany „kapeluszem mechanicznym”, stał się popularny w 1823[2].

Używany do dziś jako element munduru mistrza kominiarskiego.

Szapoklak jest charakterystycznym scenicznym atrybutem Krzysztofa „Grabaża” Grabowskiego oraz nakryciem głowy Staruszki Szapoklak, bohaterki serii radzieckich filmów lalkowych o Kiwaczku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Iwona Kienzler: Dwudziestolecie międzywojenne, tom 45. Savoir-vivre, wyd. 2014, s. 127.
  2. Francois Boucher: Historia mody. Warszawa: Arkady, 2006, s. 347. ISBN 83-213-4231-0.