Szczęśliwy przegrany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Szczęśliwy przegrany (ang. lucky loser) – termin używany w różnych dyscyplinach sportowych.

W tenisowym żargonie pojęciem tym określany jest zawodnik, który nie przebrnie przez etap kwalifikacji do turnieju, ale zagra w nim na skutek wycofania się zawodnika, który miał grać w imprezie z racji wysokiego rankingu lub po wygranych eliminacjach. W drabinkach turniejowych zaznacza się takiego zawodnika literami „LL”[1].

W skokach narciarskich pojęcie używane podczas zawodów Turnieju Czterech Skoczni, które są rozgrywane systemem KO. Wtedy zwycięzcy 25 par awansują do finału bezpośrednio, a 5 przegranych z najlepszymi wynikami określa się jako lucky losers (według oficjalnych przepisów best losers) i oni uzupełniają grono 30 finalistów[2].

W biegach narciarskich pojęcie używane podczas zawodów w sprincie. Z ćwierćfinału i półfinału awansuje dwóch najlepszych zawodników z każdego biegu oraz dwóch szczęśliwych przegranych z najlepszymi czasami spośród pozostałych biegaczy[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rob Cianfarani: Why losing can be lucky in tennis (ang.). tenniscanada.com, 2015-05-07. [dostęp 2018-01-06].
  2. Natalia Konarzewska: Wszystko o systemie KO w TCS. sport.tvp.pl, 2012-12-30. [dostęp 2018-01-06].
  3. Cross-country skiing glossary (ang.). canada.com. [dostęp 2018-01-06].