Szejk Tusi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Abu Dżafar Muhammad Ibn Hassan Tusi
ilustracja
Data i miejsce urodzenia ok. 995
Tus
Data i miejsce śmierci 2 grudnia 1067
An-Nadżaf
Miejsce spoczynku An-Nadżaf, Irak
Zawód, zajęcie uczony, wykładowca, narrator hadisów
Wyznanie islam szyicki

Abu Dżafar Muhammad Ibn Hassan Tusi (pers. ابوجعفر محمد بن حسن طوسی), potocznie zwany Szejkiem Tusi (pers. شیخ طوسی), Szejk al-Taʾifah (arab. ‏شيخ الطائفة‎) (ur. około 995 w Tus, zm. 2 grudnia 1067 w Nadżafie) – perski uczony muzułmański, szyita, autor znanych i wysoko cenionych przez szyitów zbiorów tradycji pt. „Tahdhib al-Ahkam” i „Al-Istibsar” będących częścią czterech głównych prac-zbiorów hadisów islamu szyickiego.

Szejk Tusi urodził się w starożytnym mieście Tus, na terenie dzisiejszego Iranu. Następnie udał się do Bagdadu, pod panowaniem Bujidzów, aby pogłębiać i przekazywać islamską wiedzę. Po złupieniu miasta przez Seldżukidów i utracie wielu dzieł, Tusi udał się do Nadżafu gdzie założył seminarium teologiczne, późniejszego duchowego miasta szyitów. Tam też zmarł 2 grudnia 1067[1][2].

Autor wielu zaginionych i zniszczonych (w najeździe Seldżukidów) prac, polemik i rozpraw. Jako usulita prowadził intensywne debaty z achbarystami w obrębie szkoły dżafaryckiej[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. IslamicLaws: Sheikh Abu Jafar Toosi
  2. ImamReza: Shaykh Tusi. [dostęp 2016-08-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-06-12)].
  3. Clifford Edmund Bosworth & Brill Archive, 1989. The Encyclopedia of Islam. Księga 6, s. 549