T-33

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy radzieckiego czołgu. Zobacz też: T-33 Shooting Star - samolot treningowy.
T-33
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Typ pojazdu pływający czołg lekki
Trakcja gąsienicowa
Załoga 2
Historia
Prototypy 1931
Egzemplarze 1
Dane techniczne
Silnik gaźnikowy, 6-cylindrowy T-26 o mocy 97 KM przy 2000 obr./min.
Transmisja mechaniczna
Pancerz płyty z nieutwardzonej stali, nitowane, grubość: 4 – 9 mm
Długość 3,802 m
Szerokość 2,105 m
Wysokość 1,845 m
Prześwit 0,28 m
Masa 3,05 t
Osiągi
Prędkość 27 km/h (na drodze)
7-8 km/h
Zasięg 172 km (na drodze)
Pokonywanie przeszkód
Brody (głęb.) 0,78 m
Rowy (szer.) 2 m
Ściany (wys.) 0,7 m
Kąt podjazdu 30
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 x karabin maszynowy DT kal. 7,62 mm (zapas amunicji – 2520 szt.)
Użytkownicy
ZSRR

T-33radziecki pływający czołg lekki z okresu sprzed II wojny światowej, pierwszy czołg pływający w ZSRR.

Historia konstrukcji[edytuj]

W 1931 roku Szefostwo Motoryzacji i Mechanizacji Armii Czerwonej uzyskało informację o próbach brytyjskiego czołgu pływającego skonstruowanego w wytwórni Vickers-Carden-Loyd w związku z tym zleciło oddziałowi konstrukcyjno-doświadczalnemu zakładów Bolszewik kierowanemu przez Siemion Ginzburga wykonanie podobnego pojazdu.

Konstrukcja oparta została na zakupionym w Wielkiej Brytanii lekkim ciągniku rolniczym wytwórni Vickers-Carden-Loyd w 1930 roku. Prototyp czołgu, który otrzymał kryptonim Sielezien (pol. "Kaczor"), był gotowy pod koniec marca 1931 roku. Otrzymał wtedy oznaczenie T-33.

Kadłub czołgu został wykonany z nieutwardzonej stali, wyporność zapewniały dwa skrzynkowe pływaki z drewna umieszczone po obu stronach kadłuba. Pływaki były pokryte blachą i wypełnione korkiem. Napęd czołgu stanowił rzędowy silnik gaźnikowy umieszczony z prawej strony kadłuba. Z lewej strony kadłuba umieszczono stanowiska załogi, jedno za drugi, najpierw kierowcy-mechanika a następnie dowódcy. Czołg dysponował jedną śrubą, która napędzała czołg w trakcie pływania.

Czołg został poddany próbom, które zakończyły się w 1932 roku. Wykazał on dobre właściwości pływania. Lecz z uwagi na liczne usterki i wady ostatecznie zrezygnowano z tego czołgu, a doświadczenia uzyskane w trakcie prób posłużyły do prac nad czołgami T-37 i T-41.

Użycie[edytuj]

Prototyp czołgu T-33 był używany tylko do badań i prób.

Bibliografia[edytuj]

  • Maksym Kołomyjec: T-37 T-38 T-40. Warszawa: Wydawnictwo Militaria, 2004. ISBN 83-7219-211-1.

Linki zewnętrzne[edytuj]