Tadeusz Bartczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Tadeusz Jan Bartczak
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 28 lipca 1935
Warszawa
Profesor nauk chemicznych
Specjalność: krystalochemia, rentgenografia strukturalna
Alma Mater Politechnika Łódzka
Doktorat 1965 – nauki chemiczne
Politechnika Łódzka
Habilitacja 1986 – nauki chemiczne
Politechnika Łódzka
Profesura 1997
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Politechnika Łódzka

Tadeusz Bartczak (ur. 28 lipca 1935 w Warszawie) – polski chemik, profesor Politechniki Łódzkiej.

W 1957 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera chemika na Wydziale Chemicznym Politechniki Łódzkiej. W 1955 roku rozpoczął pracę w Katedrze Chemii Nieorganicznej PŁ u profesora Edwarda Józefowicza. W 1965 roku uzyskał stopień naukowy doktora. W roku akademickim 1969/1970 pracował w Uniwersytecie Oksfordzkim u profesor Dorothy Crowfoot Hodgkin – laureatki nagrody Nobla. Immatrykulowany w tymże roku jako „Member of Oxford University”, członek Linacre College. Uczeń profesora Zdzisława Gałdeckiego. W latach 1982–1984 pracował w University of Notre Dame i Northwestern University w Stanach Zjednoczonych. W 1986 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, w 1997 roku otrzymał tytuł profesora, a stanowisko profesora zwyczajnego w 2001 roku.

Specjalista w zakresie krystalochemii i rentgenograficznej analizie strukturalnej. W swoim dorobku posiada 80 publikacji. Wypromował 4 doktorów.

W latach 1990–1993 był prodziekanem, a w latach 1993–1999 kierownikiem studium doktoranckiego Wydziału Chemicznego PŁ. Przewodniczący Sekcji Krystalochemii Towarzystwa Chemicznego w latach 1997–2000.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945-2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 18.
  • Tadeusz Jan Bartczak (ang.). prabook.com. [dostęp 2016-11-05].

Linki zewnętrzne[edytuj]