Tadeusz Włodek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Tadeusz Włodekszambelan króla Stanisława Augusta Poniatowskiego, jurgieltnik Jakoba Sieversa i Osipa Igelströma, cenzor sztuk teatralnych.

Jako członek wskrzeszonej Rady Nieustającej zaproponował 30 kwietnia 1793 wydanie żądanych przez posła rosyjskiego uniwersałów sejmikowych. Na sejmie grodzieńskim popierał traktat rozbiorowy z Prusami. Był członkiem konfederacji grodzieńskiej 1793 roku[1]. Mianowany komisarzem policji, wbrew woli króla uzyskał przywilej prasowy i wydawał w Warszawie Gazetę Krajową. Był agentem tajnej rosyjskiej siatki szpiegowskiej w Warszawie, w okresie poprzedzającym wybuch powstania kościuszkowskiego[2]. Po wybuchu insurekcji kościuszkowskiej uciekł ze stolicy.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Volumina Legum. T. X. Poznań: 1952, s. 54.
  2. Bartłomiej Szyndler: Powstanie kościuszkowskie 1794. Warszawa: 1994, s. 43.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Antoni Trębicki: Opisanie Sejmu ekstraordynaryjnego podziałowego roku 1793 w Grodnie. O rewolucji roku 1794. Opracował i wstępem poprzedził Jerzy Kowecki. Warszawa: 1967.