Tebaida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Mapa z końca 400 roku diecezji w Egipcie (Dioecesis Aegypti).

Tebaida, gr. Θηβαίς Thebais, dopełniacz Θηβαίδος Thebaidos - region w starożytnym Egipcie, do którego należało 13 wysuniętych najbardziej na południe nomów Górnego Egiptu, od Abydos do Asuanu. Nazwa regionu pochodziła od starożytnej egipskiej stolicy, Teb.

Za rządów hellenistycznej dynastii Ptolemeuszy, Tebaida stanowiła pojedynczą jednostkę administracyjną podległą epistrategowi Teb, który był również odpowiedzialny za nadzór nad nawigacją po Morzu Czerwonym i Oceanie Indyjskim.

W czasach Imperium rzymskiego, Dioklecjan stworzył prowincję Thebais, w której stacjonowały legiony I Maximiana Thebanorum i II Flavia Constantia.

Główne miasta: Antinoopolis, Hermopolis Magna, Lyconpolis, Ptolemais Hermiou, Diospolis Parva, Maximianopolis, Coptos, Diocletinianopolis, Teby, Oasis Magna, Apollonopolis Magna, Syene.

W IV-V w. pustynia tebaidzka stała się ośrodkiem chrześcijańskiego ruchu eremickiego i cenobickiego. Działali tu Ojcowie Pustyni, m.in. św. Onufry, Palemon, św. Pachomiusz.

Zobacz też
Źródła