Temperatura barwowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Linia ciągła – promieniowanie ciała doskonale czarnego
Barwa światła emitowanego przez ciało doskonale czarne. Skala nie uwzględnia jasności świecenia.

Temperatura barwowatemperatura ciała doskonale czarnego, w której wysyła ono promieniowanie tej samej chromatyczności, co promieniowanie rozpatrywane. Innymi słowy, jest to obiektywna miara wrażenia barwy danego źródła światła, np.:

  • 2000 K – barwa światła świeczki
  • 2800 K – barwa bardzo ciepłobiała (żarówkowa)
  • 3000 K – wschód i zachód Słońca
  • 3200 K – barwa światła żarowego lamp studyjnych
  • 4000 K – barwa biała
  • 5000 K – barwa chłodnobiała
  • 6500 K – barwa dzienna - zimna[1]
  • 10000-15000 K – barwa czystego niebieskiego nieba
  • 28000-30000 K – błyskawica

W astronomii określenie temperatura barwowa (inaczej: temperatura barwna, temperatura barwy lub temperatura kolorowa) wykorzystuje się do scharakteryzowania promieniowania gwiazdy, gdy nie znamy dokładnie całego widma promieniowania i temperaturę gwiazdy wyznaczamy w sposób przybliżony w oparciu o wskaźnik barwy lub w przypadku, gdy kształt widma promieniowania gwiazdy przypomina kształt widma ciała doskonale czarnego, ale ma inną normalizację emisyjności z jednostki powierzchni, niż funkcja Plancka.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. barwa ta waha się w granicach 5500-6500K

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa pod redakcją Ailsy McWhinnie. Fotografia: podręcznik. Wydawnictwo Arkady, Warszawa 2001. ISBN 83-213-4238-8.