Tlenek wanadu(IV)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tlenek wanadu(IV)
Monokryształ VO 2 z zeszlifowanym fragmentem powierzchni
Monokryształ VO
2
z zeszlifowanym fragmentem powierzchni
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny VO
2
Masa molowa 82,94 g/mol
Wygląd ciemnoniebieskie ciało stałe
Identyfikacja
Numer CAS 12036-21-4
PubChem 82849

Tlenek wanadu(IV), VO
2
nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków, połączenie tlenu i wanadu na IV stopniu utlenienia. Jest to ciemnoniebieskie ciało stałe o właściwościach amfoterycznych. Roztwarza się w kwasach nieutleniających, dając niebieski jon wanadylowy [VO]2+
, a z zasadami daje żółtobrązowe wanadany(IV) (dawn. podwanadany). Mają one budowę [V
4
O
9
]2−
przy niezbyt wysokim pH lub [VO
4
]4−
przy wysokim pH[1].

Struktura[edytuj | edytuj kod]

W temperaturze pokojowej ma strukturę typu rutylu, zaburzoną występowaniem par V−V. Powyżej 70 °C zaburzenie to znika, a pojawienie się elektronów uwolnionych w wyniku zerwania wiązania V−V powoduje nagły wzrost przewodnictwa elektrycznego i podatności magnetycznej[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Norman N. Greenwood, Alan Earnshaw, Chemistry of the Elements, wyd. 2, Oxford–Boston: Butterworth-Heinemann, 1997, s. 981–982, ISBN 0-7506-3365-4.